Kuzey Amerika nüfusunun göç modelleri, ilk başta düşünülenden daha karmaşıktı. C: Texas A&M

Mızrak Uçları Kuzey Amerika’ya Nasıl Yerleşildiğini Açıklıyor

Alaska ve Batı Kanada’da bulunan çok sayıdaki yivli mızrak ucunun dikkatli bir şekilde incelenmesi, Amerika’nın Buzul Çağı göçlerinin sanılandan çok daha karmaşık olduğunu kanıtladı.

Heather Smith ve Ted Goebel her ikisi de Texas A & M’deki Antropoloji Bölümü’nün bir parçası olan İlk Amerikalıların Eğitim Merkezi ile ilişkili çalışmaya katıldı. Smith şimdi Doğu New Mexico Üniversitesi’nde yardımcı doçent.

Doktora çalışmasında bu konuyu işleyen Smith ve antropoloji profesörü Goebel, bulguların, insanların Kuzey Amerika’nın çeşitli bölgelerine yerleştikleri 14.000 ila 12.000 yıl öncesine ait seyahat düzenlerini ve yollarını nasıl göreceğimizi değiştirebileceğine inanıyorlar.

Araştırmacılar, bu eserler hakkında böyle bir çalışmada ilk kez kullanılan yeni dijital analiz yöntemlerini kullanarak, daha önce düşünüldüğü gibi “Alaska’nın güneyine değil, kuzeyine seyahat eden ilk yerleşimcilerin bulunduğunu keşfettiler. “diyor Goebel.

“Geç buzul çağında, ilk Amerikalıların güneydeki ılıman Kuzey Amerika’ya kadar olan ve Bering Kara Köprüsü bölgesinden göçlerini takip etmek için iki muhtemel yolları vardı, ancak şu anda sadece Pasifik kıyı yolunu kullanmışa benziyorlar. İç Kanada rotası ise bin yıl sonrasına kadar tam olarak keşfedilmemiş olabilir.”

“Bu yivli mızrak uçları bulguları, insanların Yeni Dünya’yı nasıl kolonize ettiğini açıklayan yeni genetik modelleri destekleyen arkeolojik kanıtlar sağlıyor.”

Yivli kenarlı mızrak uçları, Kuzey Amerika’nın ilk sakinlerinin her yerine seyahat ettiğini kanıtlıyor. C: Heather Smith

Amerika Kıtası halklarının Amerika’ları kolonileştirmesi üzerine yapılan geleneksel yorumlar, ilk sakinlerin Sibirya’dan Alaska’ya göç ettiklerini ve daha sonra batı ABD’nin Büyük Ovalarına ulaşmak için batı Kanada’da yavaş yavaş açılan buzsuz koridoru izlediklerini tahmin ediyordu.

Ancak erken Sibiryalılar, Alaskalılar ve Amerikalılar üzerine yapılan yeni genetik çalışmalar ve Kanada buz tabakalarının güneyindeki buzsuz koridorun başlangıcından günümüze yeni alanların keşfi, ilk Amerikalıların Pasifik kıyıları boyunca ilerlediğini gösteriyor.

“Önemli olan, bu mızrak uçlarının teknoloji ve morfolojileri ile ilişkili olması ve bu özelliklerin bir kısmının, ataların soyundan gelen bir ilişkinin şeklini değiştirdiği yoldur. Bu, bu tür aletleri bu yerlere taşıyan insanların da ilişkili olduğunu gösteriyor.” diye ekliyor Smith.

“Bu, Kanada ve Alaska’daki erken insanların Clovis’in (Kuzey Amerika’nın ilk yerleşimcileri) soyundan geldiğini ve özellikle de bizon için veya yiyecek toplamak için aynı tür silahları kullandıklarını gösteriyor. Ayrıca kıta ortasına kadar gelip Kuzey Kutbu’na geri döndüklerini gösteriyor. ”

Bu eserler, tarih öncesi halkların göç kalıplarını belgelemek için kullanılabilir.

“Mızrak uçları, Amerika’nın halklarının, inandığımızdan çok daha karmaşık olduğunu ve bu erken yerleşimcilerin sadece güneye değil, birçok farklı yöne gittiğini kanıtlıyor. ”

“Bu, 12.000 yıl önce Kuzey Kutbu ve kıtanın ortasındaki insanlar arasında bir bağlantı olduğuna dair somut bir kanıt, bu bağlantı genetik ya da sosyal olabilir, fakat nihayetinde Kuzey Amerika’daki erken kültürlerin yetenekleri ve uyum yetenekleri hakkında bilgi verir. “

---

Science Daily. 2 Nisan 2018.

Makale: Smith, H. L., & Goebel, T. (2018). Origins and spread of fluted-point technology in the Canadian Ice-Free Corridor and eastern Beringia. Proceedings of the National Academy of Sciences, 201800312.

İlk Amerikalılar Kimdi? 11.000 Yıllık DNA İpuçları Veriyor

Yeni bir antik DNA analizine göre, farklı nüfuslardan prehistorik insanlar binlerce yıl önce Amerikalara doğru yol aldı. F: Michelle O’Reilly; Posth, Nakatsuka vd 2018.

Kuzey Amerika’daki en eski kıta çapındaki kültürlerden biri olan Clovis kültürü ile genetik olarak ilişkili insanlar, 11.000 yıl önce Güney Amerika’ya ulaşmıştı. Yeni araştırma, bu insanların daha sonra 9.000 yıl önce gizemli bir şekilde ortadan kaybolduğunu gösteriyor.

Nereye gitmişlerdi? Araştırmacılar, başka bir eski insan grubunun onların yerini aldığını, ancak bunun nasıl ya da neden olduğunu henüz bilmediklerini vurguluyor.

Bulgular, bu nüfus değişiminin Güney Amerika’nın tüm kıtasında yaşandığını gösteriyor.

2014’te Yaklaşık 9,600 yıl öncesine ait bir kişinin bulunduğu Lapa do Santo, Brezilya. C: André Strauss

Güneye yönelim

Önceki araştırmalar, ilk Amerikalıların yaklaşık 25.000 yıl önce Sibirya ve Doğu Asya’daki atalarından genetik olarak ayrıldığını gösteriyordu. Bu insanlar Bering Boğazı Kara Köprüsü’nü geçerek nihayetinde farklı Kuzey ve Güney Amerika nüfuslarına ayrılmıştı. Yaklaşık 13.000 yıl önce, farklı ve sivri taş aletlerin kullanımıyla tanınan Clovis kültürünün insanları Kuzey Amerika’ya yayıldı. Bu arada insanlar, arkeolojik bulgulara göre en az 14.500 yıl önce Şili’nin Monte Verde kenti kadar güneyde yaşıyorlardı.

Ancak Clovis kültürünün üyelerinin daha güneydeki diğer popülasyonlarla nasıl ilişkili oldukları hakkında pek az şey biliniyordu.

Bu eski Amerikalıların genetik gizemlerini açığa çıkarmak için araştırmacılar, Orta ve Güney Amerika’nın her yerinde yerli halklara ve devlet kurumlarına ulaşarak, yıllar içinde keşfedilen eski insanların kalıntılarını incelemek için izin aldılar.

Brezilya’da Lapa do Santo’nın dış görünümü. F: André Strauss

Uluslararası bilim insanlarından oluşan ekibin, şu andaki Orta ve Güney Amerika ülkelerinde geriye kalan 49 eski insanın genom dağılımı analizini yapma izni verildi: Belize, Brezilya, Peru, Şili ve Arjantin. Araştırmacılar, bu insanların en eskisinin 11.000 yıl önce yaşadığını buldular ve bunu daha önce yapılan araştırmalardan 1000 sene ileriye taşıyan genetik verileri içeren büyük bir adım atmış bir çalışma olarak nitelendirdiler.

Bulguları, Kuzey Amerika Clovis kültürüyle ilişkili DNA’nın, Şili, Brezilya ve Belize’den gelen insanlarda bulunduğunu, ancak sadece 11.000 ila 9.000 yıl önce olduğunu gösterdi.

Araştırmanın eş yazarı arkeogenetikçi Cosimo Posth, “Buradaki en önemli keşif, 12.800 yıllık olan Clovis kültürüyle ilişkili en eski bireyin Şile, Brezilya ve Belize bireyleriyle ortak bir ata barındırıyor olması. Bu, Kuzey Amerika’da Clovis kültürünü yayan insanların genişlemesinin de Orta ve Güney Amerika’ya ulaştığı hipotezini destekliyor.” diyor.

Araştırmanın bulgularına göre, yaklaşık 9.000 yıl önce Clovis soyu ortadan kayboluyor. Araştırmanın eş yazarlarından genetik profesörü David Reich, Bugün bile, modern Güney Amerikalılarda Clovis ilişkili DNA olmadığını, bunun da o dönemde sürekli bir nüfus değişiminin yaşandığını gösterdiğini söylüyor.

Araştırmacılar, bu gizemli ortadan kaybolmanın ardından, 9.000 yıl önce yaşayan insanlar ile günümüzde birçok Güney Amerika bölgesinde yaşayanlar arasında şaşırtıcı miktarda genetik süreklilik olduğunu söylüyor.

4 Şili’deki Los Rieles bölgesinden yaklaşık 11.000 yaşında bir iskelet, bu çalışmanın en eskisi. C: Bernardita Ladrón de Guevara, 2008

Kaliforniya-Peru bağlantısı

Araştırma ayrıca California’daki Manş Adaları ve güney Peru’daki Andlarda yaşayan antik insanlar arasında en az 4.200 yıl önce şaşırtıcı bir bağlantı olduğunu ortaya çıkardı. Araştırmacılar, coğrafi olarak bu iki uzak grubun ortak atalara sahip olduklarını söylüyor.

Araştırmacılar, Manş Adaları’nda yaşayan insanların, güneye Peru’ya seyahat etmesinin olası olmadığını da ekliyor. Daha ziyade, bu grupların ataları binlerce yıl önce birlikte yola çıkmış olabilir ve bazıları Manş Adalarında, bazıları ise Güney Amerika’da yerleşmiş olabilir. Fakat bu genler Peru’da çok geç bir tarihe kadar, yaklaşık 4.200 yıl önce nüfusun patlamış olabileceği zamana kadar yaygınlaşmamıştı.

Araştırmanın eş yazarlarından Nathan Nakatsuka, “Bu atalar, binlerce yıl önce Güney Amerika’ya gelmiş olabilir fakat biz bu daha önceki bireyleri gösterebilecek kanıtlardan yoksun olabiliriz. Yaklaşık 5000 yıl önce Orta Andlar bölgesindeki nüfusun büyük ölçüde genişlediğine dair arkeolojik kanıtlar var. Bu olaylar sırasında belirli alt grupların yayılımları, bu ataları sonradan tespit etmemizin nedeni olabilir.” diyor.

Bu bulgular, erken Amerikalılara ışık tutsa da, tamamlanmış olmaktan oldukça uzak. Araştırmacılar, yaklaşık 11.000 yıldan daha eski insan kalıntılarına sahip olmadıklarını söylüyor ve “bu nedenle insanların başlangıçtaki hareketlerini doğrudan Orta ve Güney Amerika’ya yöneltmek yanlış” diyor.

Araştırmacılar, araştırmanın yaklaşık 11.000 ila 3.000 yıl önce yaşayan 49 kişiyi incelemiş olmasına rağmen, farklı bölgelerden daha fazla sayıda eski insanın dahil edilmesi durumunda araştırmanın daha kapsamlı olacağını belirtiyor.

Reich sözlerine “Amazonlar, Kuzey Güney Amerika ve Karayipler’den gelen eski verilere sahip değiliz ve bu nedenle bu bölgelerdeki bireylerin analiz ettiğimizle nasıl bir ilişki içinde olduğunu belirleyemiyoruz. Bu boşlukların doldurulması, gelecekteki çalışmalar için bir öncelik olmalı.”

---

Live Science. 8 Kasım 2018.

Makale: Posth, C., Nakatsuka, N., Lazaridis, I., Skoglund, P., Mallick, S., Lamnidis, T. C., … & Broomandkhoshbacht, N. (2018). Reconstructing the Deep Population History of Central and South America. Cell.

İlk Amerika Yerlilerini 250 Sibiryalı Oluşturuyor

         Cusco, Peru’daki Kutsal Vadi’nin yerlileri lamalarıyla birlikte. C: Shutterstock

İlk Amerika Yerlilerini 250 Sibiryalı Oluşturuyor

Yeni genetik çalışmaya göre, Amerika ne kadar büyük olursa olsun, kıtaya ilk yerleşen Amerikan Yerlileri 250 kişilik küçük bir gruptan oluşuyordu.

Araştırmanın eş yazarlarından Brezilya’daki Rio Grande do Sul Federal Üniversitesi Genetik Bölümü’nden profesör Nelson Fagundes’in dediğine göre kurucu nüfus olarak bilinen bu ilk grup yaklaşık 15.000 yıl önce Sibirya’dan Kuzey ve Güney Amerika’ya göç etti.

Fagundes’e göre sonraki nesillere aktarılan genetik çeşitliliğin boyutunu belirlediği için kurucu nüfusun kişi sayısı konunun anahtar noktası durumunda.

Fagundes, aynı zamanda, doğal seleksiyonun kötü genleri ayıklamada ne kadar etkili olacağını da genetik çeşitliliğin belirleyeceğini söyledi.

Fagundes, “Kalabalık popülasyonlarda çok verimli bir seleksiyon varken küçük bir popülasyonda zararlı aleller(gen varyasyonları) yayılıp bazı hastalıklara genetik yatkınlığa sebep olabilir.” diyor.

Yerli Amerikalıların kurucu nüfusunun kaç kişi olduğunu hesaplamak için, Fagundes ve çalışma arkadaşları, Kuzey ve Güney Amerika’nın çeşitli bölgelerinden 10 Amerikan Yerlisi’nin, farklı Sibiryalı gruplardan 10 kişinin ve Çin’den 15 kişinin DNA örneklerini inceledi.

Fagundes’e göre, araştırmacılar Kuzey Amerika’dan Yerli Amerikalıları araştırmaya dahil etmedi çünkü birçoğu daha sonradan Amerika’ya göç eden insanlarla karışmıştı, bu da orijinal kurucu grubu daha kesin bir şekilde belirlemeyi zorlaştırıyordu.

Bireylerin DNA’sına ulaştıktan sonra, araştırmacılar her bireyin genomunda, her biri yaklaşık 10.000 baz çifti veya harf içeren, dokuz bölgeye baktı.

Fagundes, araştırmacıların örneklemdeki (Amerikan Yerlileri’ninki gibi) genetik çeşitliliğin doğrudan nüfus büyüklüğü ile ilişkili olduğunu bildiğini söyledi. Bununla birlikte, iki popülasyonun (Amerikan Yerlileri ve Sibiryalılar gibi) arasındaki genetik farklılığın da zamanla artacağı gerçeği sayesinde araştırmacılar, DNA verilerini bilgisayar simülasyon modellerine bağladı ve kurucu grubun orijinal boyutunu ortaya çıkarmak için bu simülasyonları geriye doğru çalıştırdı.

Araştırmacılar, simülasyon modellerinin 229 ila 300 kişilik bir kurucu nüfus ihtimaline ulaştığını ve nihayetinde kurucu nüfusun 250 kişilik olduğu sonucuna varıldığını söyledi. Fagundes, bu sayının çok küçük olduğunu ve “genetik bir darboğaz” yaratmış olacağını, bunun da Amerika’ya ilk büyük göç dalgasıyla ilişkili çok az genetik varyasyon anlamına geleceğini söyledi.

Yine de, Fagundes’in eklediği üzere, kurucu nüfusun Amerika’ya ulaşması üzerinden geçen uzun zaman sayesinde, Amerikan Yerlileri’nin tümü genetik çeşitliliği yeni genetik mutasyonlar sonucu zamanla tekrar kazanmış olabilir. Dahası, Fagundes’e göre, Kuzey Amerika Yerlilerinden bazılarının yakın zamanda gelen göçmenlerle karışması da genetik çeşitliliği arttırdı.

Sadece bir tahmin

Fagundes, “250 sayısının sadece bir tahmin olduğunu unutmamak gerek. Yaklaşık 250 bireyin etkisinin görüldüğü bu figüre kaç gerçek kişinin karşılık geldiğini tahmin etmenin çok zor-hatta imkansız- olduğunu akılda tutmak gerekir.”

Buna rağmen, 250 kişilik tahmin diğer araştırmaların sonuçlarıyla örtüşüyor. Fagundes “Bu darboğaz, muhtemelen 1.000’den az insan içeriyor hatta daha az sayıda(150-170 arası) insanın göçmüş olması ihtimali daha olası görünüyor.” diyor. “Daha az kişinin etkisini öngören çalışmalar da mevcut ama elimizdeki veriler onları desteklemiyor.”

Araştırmacılara göre bu genetik darboğazın kaç kişi olduğunu belirlemek iki sebeple önemli: İlki, bu sayı, Amerikan Yerlileri’nin genetik çeşitliliğinin çözümlenmesi için kaç genetik belirleyicinin gerektiğini araştırmacıların anlamasına yardım ediyor. İkincisi, bu sayı, bahsi geçen popülasyondaki gen varyasyonlarının ne kadarının zararlı veya faydalı olduğunu değerlendirmeye yarıyor.

Kansas Üniversitesi Antropoloji Bölümü’nde profesör olan araştırmacı Michael Crawford, genetik verilerin, Amerika’da antik göçün nasıl gerçekleştiğini gözler önüne serdiğini söylüyor.

Crawford, Amerikan Yerlileri’nin yeni bir yere yerleşmesini, popülasyon ve doğurganlık artışının takip ettiğini ardındansa nüfusun bir kısmının kopup komşu bir bölgeye yerleştiğini belirtiyor. Crawdord, ayrıca, “Bu şekilde 15.000 yıl içinde Arjantin’e kadar yerleştiler.” diye ekliyor.

---

Live Science. 10 Mayıs 2018

Makale: Fagundes, N. J., Tagliani-Ribeiro, A., Rubicz, R., Tarskaia, L., Crawford, M. H., Salzano, F. M., & Bonatto, S. L. (2018). How strong was the bottleneck associated to the peopling of the Americas? New insights from multilocus sequence data. Genetics and molecular biology, 41(1), 206-214.

Melanezyalılar, Bilinmeyen Bir İnsan Türünün DNA’sını Taşıyor

Avustralya’nın kuzeydoğusunda, Güney Pasifik bölgesinde yaşayan Melanezyalıların DNA’sında, daha önce tanımlanmamış ve soyu tükenmiş bir insan türünün izleri bulundu.

Papua Yeni Gine’den ve Avustralya’dan insanlar, soyu tükenmiş insan akrabalarından küçük miktarda DNA taşıyorlar. Araştırmalar, bu DNA’nın Neandertallerden ya da Denisovalılardan değil, önceden bilinmeyen üçüncü bir hominidden gelmiş olabileceğini ileri sürüyor. C: Shutterstock

Yeni genetik modellere göre bu türün Neandertal veya Denisovalı olması mümkün değil. Üçüncü ve bilinmeyen bir türü temsil eden bu DNA, bu zamana kadar arkeologların gözünden kaçmış olmalı.

Texas Üniversitesi’nden istatistiksel genetikçi Ryan Bohlender, “Bir popülasyonu kaçırıyoruz ya da ilişkiler hakkında bir şeyleri yanlış anlıyoruz.” diyor.

Bohlender ve ekibi, bugün hala modern insanın taşıdığı soyu tükenmiş hominidlerin DNA’sının yüzdesini araştırıyordu ve önceki analizlerde Neandertaller ve Denisovalılar ile genetik olarak karışmamızda uyuşmazlıkların olduğu ortaya çıkmıştı. Tüm hikâyenin bu iki türle kısıtlı olmadığı belirmeye başlamıştı.

Bu temas, türümüzde halen bugün bile bulunabilen bir iz bırakmıştı. Avrupalılar ve Asyalılar kendi genomlarında şüphesiz olarak Neandertallerin gen varyantlarını taşımaktalar.

Ve bu bize bıraktıkları tek şey değil…

Geçtiğimiz yılın başlarında araştırmacılar, Avrupa kökenli insanların Neandertallerden miras aldıkları bazı genetik varyantları araştırdılar. Bu mirasın daha fazla depresyon riski, kalp krizi ve bir dizi cilt bozukluğu da dâhil olmak üzere çeşitli sağlık sorunlarıyla ilişkili olduğu orta çıktı.

Daha sonra yayımlanan ayrı bir çalışmaya göre, modern insandaki genital siğillerin (insan papilloma virüsü olarak da bilinen HPV) Homo Sapiens’e, Afrika’dan çıktıktan sonra Neandertaller ve Denisovalılar ile yaşadığı cinsel aktiviteden sonra bulaştığı anlaşıldı.

Neandertallerle ilişkimiz geniş çapta araştırılmış olsa da, Neandertallerin uzak kuzenleri olan Denisovalılarla nasıl etkileşimde bulunduğumuz çok açık değil.

Papua Yeni Gine’den Melanezyalı çocuklar. C: Shutterstock

Neandertaller, fosil kayıtlarında iyi temsil ediliyor, ayrıca Avrupa ve Asya’da birçok Neandertal kalıntısı ortaya çıkarıldı. Ama Denisovalılar hakkında sahip olduğumuz şeyler 2008 yılında Sibirya’da bir mağarada bulunan bir parmak kemiği ve birkaç diş.

Modern insanlar tarafından taşınan Neandertal ve Denisovalı DNA’sının miktarını belirlemek için yeni bir bilgisayar modelini kullanan Bohlender ve meslektaşı, Avrupalılar ve Çinlilerin benzer miktarda Neandertal DNA’sı taşıdığını buldu: yaklaşık yüzde 2,8.

Bu sonuç önceki çalışmalara oldukça benziyor. Avrupalıların ve Asyalıların ortalama olarak, % 1,5 – 4 arası Neandertal DNA’sı taşıdıkları tahmin ediliyordu.

Fakat Denisovalı DNA’sı için, özellikle de Melanezya’da (Vanuatu, Solomon Adaları, Fiji, Papua Yeni Gine, Yeni Kaledonya, Batı Papua ve Maluku Adalarını içeren Güney Pasifik bölgesinin bir bölgesi) yaşayan modern toplumlara geldiğinde işler biraz daha karmaşıklaştı.

Hesman Saey,

“Bohlender’ın hesaplarına göre, Avrupalıların Denisovalı DNA’sı taşıdıklarına dair kanıt yok, Çin’deki insanlar ise sadece yüzde 0,1’e sahipler, ancak Papua Yeni Gine’deki insanlarda DNA’nın yüzde 2,74’ü Neandertal’lerden geliyor.

Ve Bohlender, Malanezyalı insanlardaki bulunan Denisova DNA’sı miktarının, diğer araştırmacılar tarafından tahmin edilen yüzde 3 ila 6 değil, yaklaşık yüzde 1,11 olduğunu tahmin ediyor.

Denisovalı uyuşmazlığını araştıran Bohlender ve meslektaşları, üçüncü bir hominid grubunun Melanezyalıların ataları ile karışmış olabileceği sonucuna vardı.’’

Bu çalışma, Danimarka Doğa Tarihi Müzesi’ndeki araştırmacıların ayrı bir çalışmasıyla destekleniyor. Bu çalışmada 83 Avustralyalı Aborjin’den ve Papua Yeni Gine dağlıklarından gelen 25 yerliden DNA örnekleri analiz edildi.

Daha önce bildirildiği üzere, bu Yerli Avustralyalıların bugüne kadarki en kapsamlı genetik çalışmasıydı ve dünya üzerindeki en eski sürekli uygarlık olduklarını gösterdi. Tarihleri 50.000 yıldan daha öncelere kadar gitmekte.

Ancak sonuçlar başka bir şeyi de ortaya çıkardı – buradaki DNA’lar Denisovalılara çok benzerdi ancak aradaki mesafe, araştırmacıların buradaki insanların DNA’sının üçüncü ve tanımlanmamış bir türden gelebileceğini önermesine yetecek kadar fazlaydı.

Eske Willerslev şunları söylüyor : “Bu üçüncü insan türüne dair daha somut kanıtlar elde edinceye kadar bunu kanıtlayamayız ve Bohlender’ın tahminlerinin henüz resmi olarak gözden geçirilmediğine işaret etmeliyiz, daha fazla inceleme ile değişebilirler.”

Kanıtlar, eski insanlarla olan etkileşimlerimizin, varsaydığımızdan çok daha karmaşık olduğunu gösteriyor.

Onları fosil kayıtlarında görmememiz, var olmadıkları anlamına gelmiyor, on binlerce yıl kanıtların korunması kolay değil ve özellikle de birileri onları bulmak için doğru zamanda doğru yerde olmak durumundalar.

Araştırmacılar, en eski toplumların genetik yapısı araştırıldıkça, zengin ve karmaşık tarihimizden alacağımız daha fazla ipucu olacağını umuyor.

---

Sciencealert. 25 Ekim 2016.

Sibirya’da 31.000 Yıl Önce Bilinmeyen Bir Grup Yaşıyordu

                     Buz Devri halkının bir tasviri. C: Adobestock

Sibirya’da 31.000 Yıl Önce Bilinmeyen Bir Grup Yaşıyordu

Sibirya’daki bir arkeolojik alana gömülü iki çocuğun süt dişi, son Buzul Çağ’da yaşayan daha önce bilinmeyen bir grup insanı ortaya çıkardı.

Bulgu, Sibirya’da başka bir bölgedeki 10.000 yıllık insan kalıntılarının genetik olarak Amerikan Yerlileri ile ilişkili olduğunu keşfeden daha geniş bir çalışmanın parçasıydı. İlk kez bu kadar yakın genetik bağlar Amerika dışında keşfedildi.

Eske Willerslev liderliğindeki uluslararası araştırmacı ekibi, yeni insan grubuna ‘Eski Kuzey Sibiryalılar’ adını verdi ve varlıklarını ‘insanlık tarihinin önemli bir parçası’ olarak nitelendirdi.

DNA, Yana Nehri yakınında bulunan büyük bir arkeolojik alanda bulunan dönemin keşfedilen tek insan kalıntılarından (iki küçük süt dişi) elde edildi.

Yana Gergedan Boynuzu Sitesi olarak bilinen bölge, 2001 yılında bulundu ve taş aletler ve insan yerleşiminin kanıtlarıyla birlikte 2.500’den fazla hayvan kemiği ve fildişi barındırıyor.

Keşif, Eski Kuzey Sibiryalıların 31.000 yıl önce bölgedeki zorlu koşullara dayandığını ve yünlü mamutlar, yünlü gergedanlar ve bizonlarla avlanarak hayatta kaldıklarını gösteriyor.

Profesör Willerslev, “Bu insanlar insanlık tarihinin önemli bir parçasıydı, neredeyse günümüz Asyalıları ve Avrupalıların ataları ile hemen hemen aynı zamanda çeşitlendiler ve bir noktada kuzey yarımkürenin büyük bölgelerini iskan etmiş olmaları muhtemel.” diyor.

Araştırmanın baş yazarı Dr Martin Sikora, “Aşırı ortamlara çok hızlı bir şekilde adapte oldular ve oldukça hareketliydiler. Bu bulgular, kuzeydoğu Sibirya’daki nüfus tarihi hakkında bildiklerimizin çoğunu değiştirdi, aynı zamanda bir bütün olarak insan göçünün tarihi hakkında bildiklerimizi de değiştirdi.”

Araştırmacılar, bölgedeki nüfus sayısının yaklaşık 40 olduğunu ve geniş çapta ise 500 civarında olduğunu tahmin ediyor.

Süt dişlerinin genetik analizi, bu iki kişinin, o sırada nüfusu azalan Neandertal popülasyonları ile herhangi bir akrabalık kanıtı olmadığını gösterdi.

Bu dönemdeki karmaşık nüfus dinamikleri ve antik ve modern diğer insan gruplarıyla genetik karşılaştırmalar, kuzey Sibirya ve orta Rusya’daki antik arkeolojik bölgelerde bulunan 34 insan genomunun örneklerini analiz eden daha geniş bir çalışmanın parçası olarak belgelendi.

Profesör Laurent Excoffier, “Dikkate değer bir şekilde, Eski Kuzey Sibirya halkı Avrupalılarla Asyalılardan daha yakından ilişkili ve Avrupalılar ile Asyalılar arasındaki ayrışmanın hemen ardından Batı Avrasya’ya göç etmiş gibi görünüyor.” diyor.

Bilim insanları Eski Kuzey Sibiryalıların, kuzey Avrasya ve Amerika kıtasındaki geniş bir alanda yaşayan çağdaş insanların mozaik genetik yapısını yarattığını buldu. Bulgular, Yerli Amerika soyunun genetiğini anlamada ‘eksik bağlantıyı’ sağladı.

İnsanların Amerika’ya ilk olarak, son Buzul Çağı’nın sonunda su altında olan Bering Boğazı’nı kapsayan bir kara köprüsüyle Sibirya’dan Alaska’ya geçtikleri yaygın olarak kabul ediliyor. Araştırmacılar, bu ataların bazılarını Eski Kuzey Sibiryalılarla karışan Asya halk grupları olarak belirleyebildiler.

Profesör David Meltzer, “Son Buzul Maksimum’un (Buzul Çağı’nın en soğuk ve en sert zamanı) derinliklerinde gerçekleşen popülasyon izolasyonu ve katkısı ile sonuçta Amerika’nın yerli halkının ataları olarak ortaya çıkacak olan halkların soyları hakkında önemli bilgiler edindik.” diyor.

Bu keşif, Sibirya’daki Kolyma Nehri yakınlarındaki bir bölgede bulunan 10.000 yaşında bir erkek kalıntının DNA analizine dayanıyordu. Bu birey soyunu, Eski Kuzey Sibirya DNA’sı ve Yerli Amerikalılarda bulunanlara çok benzeyen Doğu Asya DNA’sının bir karışımından almıştı.

Söz konusu bulgu aynı zamanda ilk kez Amerika dışında kalan Amerika yerlilerinin nüfusu ile yakından ilişkili olan insan kalıntıları olma özelliğini taşıyor.

Profesörr Willerslev, “Yerli Amerikalıların soylarını anlama bulmacasında, Yerli Amerikalılar ve Paleo-Sibiryalılar’da Kolyma imzasını görebileceğiniz önemli bir parça. Bu birey, Amerikan Yerlilerinin soyunun eksik parçası!.” diyor.

---

Science Daily. 5 Haziran 2019.

Makale: Sikora, M., Pitulko, V., Sousa, V., Allentoft, M. E., Vinner, L., Rasmussen, S., … & Yang, M. (2018). The population history of northeastern Siberia since the Pleistocene. bioRxiv, 448829.

Kafkasya Halkları
Volga - Ural - Sibirya    Seyit Tuğul

Kafkasya Halklarının tarihsel serüveni.
Gayri resmi olarak 100'e yakın farklı etnik grubun yaşadığı Rusya Federasyonu, resmen 21 Otonom Cumhuriyeften oluşmakta.

Bu halkların 7 tanesi Kuzey-Kafkasya,
6 tanesi Volga-Ural,
4 tanesi Güney-Sibirya,
1 tanesi Kuzey-Kafkasya üstü,
1 tanesi Kuzey-Sibirya,
1 tanesi Ural üstü ve
1 tanesi de Kuzey-Batı Rusya, Finlandiya sınırında bulunmakta.

Kuzey-Kafkasya halklarından Dağıstan'ın Avar, Dargin, Lak, Kumukları; Çeçenler, İnguşlar, Osetler, Karaçaylar, Balkarlar, Çerkesler, Adigeler, Kabartaylar; Volga-Ural bölgesinde Tatarlar, Başkurtlar, Çeremisler, Udmurtlar, Mordovlar, Çuvaslar; Sibirya'da Yakut/Sakhalar, Altay-Kişiler, Tuvalar, Buryatlar...

Sibirya Yerli halklar - Indigenous peoples of Siberia

Dahil Rus Uzak Doğu , nüfusu Sibirya sadece 40 milyon kişi yukarıdaki sayılar. 19. yüzyıl için 17. sonucunda Sibirya Rus istilası ve sonraki Sovyet döneminde nüfus hareketlerine , Sibirya demografisi bugün anadili hakimdir Rusça . Önemli sayıda kalması yerli onları da genetik olarak ilişkilidir toplam Sibirya nüfus (Yaklaşık 4.500.000), aşağıda% 10'undan sorumlu arasındaki grupların, Amerika Yerlileri .

içindekiler

• 1Tarihçe
• 2bakış
• 3Ural grubu
  • 3.1Hanti ve Mansi
  • 3.2Samoyedler
• 4Yukagir
• 5Mongolickonuşan grubu
• 6Türk halk
• 7Tungus grubu
• 8"Paleosiberian" grubu,
• 9Americas Yerli halklara İlişki
• 10Kültür ve gümrük
• 11Literatür
• 12Ayrıca bakınız
• 13Atıflar
• 14Kaynaklar
• 15Dış bağlantılar

Tarihçe

Koryak Yeni Fire başlayan törende erkekler

In Kamçatka itelmenler 1706, 1731, ve 1741 yılında Rus yönetimine karşı ayaklanmaları, ezilmiştir. İlk ayaklanma sırasında Itelmen tek taş silahlar da, ancak daha sonra ayaklanmalarında onlar barut silah kullandı. Rus Kazaklar gelen sert direnç karşılaştığı Koryak 1745 den 1756 kadar yay ve silahlarla isyan, ve hatta yok etmek girişimlerinde vazgeçmek zorunda kaldılar Çukçi 1729, 1730-1 ve 1744-7 yılında. Chukchi elinde 1729 yılında Rus yenilgisinden sonra, Rus komutan Binbaşı Pavlutskiy Chukchi ve 1730-31 toplu katliamlarda ve Chukchi kadınların köleleştirme ve çocuklara karşı Rus savaş sorumlu oldu, ama onun zulüm sadece Chukchis daha şiddetle mücadele yapılmış . Chukchis ve Koryak karşı bir savaş tarafından düzenlendiği İmparatoriçe Elizabeth tamamen kendi ana topraklarından onları kovmak ve savaş yoluyla kendi kültürlerini silmek için 1742 yılında. Komut yerliler ile "tamamen ekstirpe" olması idi Pavlutskiy o "yardımı ile Kazakların yol açtı hangi 1744-47 gelen bu savaşta yine lider Yüce Allah'ın katletmek için, ve Onun İmparatorluk Majesteleri iyi servet" Chukchi erkek ve ganimet olarak kadın ve çocukları esir. Chukchi Pavlutskiy öldürüp kafasını koparacak tarafından vazgeçmek zorunda bıraktığını Ancak bu savaş faz, bir sonuçsuz sona erdi.

Ruslar da karşı savaş ve katliamları başlattıklarını Koryak 1744 ve 1753-4 yılında. Ruslar dönüştürmek yerlileri kuvvet çalıştı sonra Hıristiyanlık gibi farklı yerli halklar Koryak , Chukchis , itelmenler ve Yukaghirs tüm sürmek için birleşen Ruslar 1746 yılında Nizhnekamchatsk kale yapılan saldırıya doruğa, 1740'larda kendi topraklarının dışında . Kamçatka bugün dolayı, 150,000 bir önceki sayısından 10,000 civarında, bu yerli olmanın sadece% 2.5 ile demografik ve kültürde Avrupa olan bulaşıcı hastalıklar gibi, çiçek , topluca intihar ve 1697'de onun ilhak sonra Kazaklar tarafından toplu katliamlarda Itelmen ve Koryak Rus yönetiminin ilk on yıllar boyunca. Rus Kazakları tarafından soykırım Kamçatka yerli halkları harap ve nüfusun çoğunu yok etmişti. İşlemekle soykırım ek olarak Kazaklar da kürk için hayvanların kitlesel numaralarını kesimi tarafından yaban hayatı harap. % 90 Kamçatkalı'yı ve yarısı Vogules yüzyıllar on dokuzuncu onsekizinci öldürülüp yerli nüfusun hızla soykırım bütün etnik gruplar için neden tamamen tarafından adlandırılmış olabilir etrafında 12 exterminated gruplarla, yokedilmekten Nikolay Iadrintsev itibariyle katliamın 1882 Çok kürk ticaretinin tarafından getirildi.

Başkanı Saha Cumhuriyeti (Yakutistan) Yegor Borisov , 2010 yılında

17. yüzyılda, yerli halkları Amur bölgesinde "kızıl sakallı" olarak bilinen geldi Ruslar tarafından saldırıya ve kolonize edildi. Rus Kazakları, (羅剎) luocha seçildiler rakshasa Budist mitolojisinde bulunan şeytanlar sonra Amur yerlileri tarafından. Onlar acımasızca Amur kabileleri, muhatabı olan istilacıları kolonize gibi onlar istilacıları korkulan Qing hanedanı döneminde Çin-Rus sınır çatışmaları .

Aleuts içinde Aleutians Alaska'da kesilen Aleut kadın ve yakalanan çocuk ve Aleut erkeklerle, Rus yönetiminin ilk 20 yıl boyunca soykırıma uğraması tabi tutuldu. Sonra Büyük Catherine yerli halklarla tedavisinde insanlığı hakim çeşitli talimatlar yayınladı.

Rusya'nın 'ın Savunma Bakanı Sergey Şoygu taşımaktadır Tuva kökenli

Bölgeci oblastniki yerliler Rus sömürgeciliğine neredeyse soykırım boyutlarında şiddete maruz kaldığını kabul Sibirya'da Ruslar arasında, 19. yüzyılda oldu. Onlar kendi önerdiği bölgeci politikalarla durumu düzeltmek olacağını iddia etti. Kullanılan sömürgeciler kesim , alkolizm ve hastalık kontrolleri altındaki yerlileri getirmek, bazı küçük göçebe gruplar esasen kayboldu ve bunların obliterasyonundan kanıt çok kendisi yalnızca birkaç eserler Rus müze ve koleksiyonlarda kalan varlıklarını belgeleyen ile yok edildi .

1918-1921 yılında Sibirya'da şiddetli bir devrimci ayaklanma oldu. Rus Kazaklar Kaptan altında Grigori Semionov kolonizasyonu direndi yerli halkları ezme yoluyla diktatörler olarak kendilerini kurdu. Rus Sibirya sömürgeleştirilmesi onun yerli halkların ve fethi kıyasla olmuştur ABD'deki Avrupa kolonizasyon benzer olumsuz yerliler üzerinde etkileri ve bunların arazi tahsisinden ile ve yerlilerinin. Yerleşim dramatik yerli nüfusun azalmasına yol değildi Ancak Sibirya deneyim çok farklıydı. Slav Ruslar hariç Sibirya ve şehirlerde yerli halkların tüm sayıca üstün Tuva Cumhuriyeti ve Saha Cumhuriyeti Slav Ruslar çoğunluğu oluşturan ile, Buryat Cumhuriyeti ve Altay Cumhuriyetleri outnumbering Buryat ve Altay yerliler. Buryat kendi Cumhuriyeti'nin sadece% 29 makyaj ve Altay sadece üçte biri olduğunu ve Chukchi , Evenk , Khanti , Mansi ve Nenets nüfusunun% 90 oranında non-yerli sayıca üstün olan. Czars ve Sovyetler yerlilerin ren geyiği sürüleri ve el koyduğunu vahşi oyun ile etnik Rusları ödüllendirme ise, yaşam tarzlarını değiştirmeye yerlileri zorlamak için politikaları yürürlüğe koydu. Ren geyiği sürüleri yok olma noktasına mismanaged edilmiştir.

Dile göre farklı nüfus Sınıflandırılması, bu aşağıdaki dil ailelerinin hoparlörleri (konuşanların sayısı 2002 yansıtmak içerir Rus nüfus sayımı ):

• Ural
  • Permic (yaklaşık 1 milyon kişi tarafından konuşuluyor)
  • Samoyed (bazı 70,000 hoparlörler)
  • Ugor (bazı 15.000 hoparlörler)
• Yukagir (neredeyse tükenmiş)
• Türk
  • Yakutlar (456.288 hoparlörler)
  • Dolganlar (nüfus: 7261; hoparlörler: 4865)
  • Tuvalar (nüfus: 243.442; hoparlörler: 242754)
  • Tofa (nüfus: 837; hoparlörler: 378)
  • Hakas (nüfus: 75.622; hoparlörler: 52217)
  • Şorlar (nüfus: 13.975; hoparlörler: 6210)
  • Sibirya Tatarlar (popülasyonlar: 6,779)
  • Çulım Tatarları (nüfus: 656; hoparlörler: 270)
  • Altay (bazı 70,000 hoparlörler)
• Mongolickonuşan (bazı 400,000 hoparlörler)
• Tungus (bazı 80.000 hoparlörler)
• Ob-Yeniseian
  • Ket (nüfus: 1600, bazıları 210 hoparlörler)
• Chukotko-Kamchatkan (bazı 25.000 hoparlörler)
• Nivkh (yaklaşık 200 hoparlörler)
• Eskimo-Aleut (bazı 2,000 hoparlörler)

Basitleştirilmiş, yukarıda listelenen Sibirya'nın yerlileri, dört gruba konabilir

1. Ural
2. Altay
3. Yeniseian dalı Dene-Yenisey dilleri
4. Paleosiberian ( "Diğer")

Altay dil ailesi, filogenetik birimi olarak kanıtlanamamıştır. Bu bir olabilir Sprachbund . Paleosiberian basitçe bir kolaylık coğrafi bir terimdir. Genetik hususları düşündüren olmadan - Burada, bu iki terimin olarak portal benzeri başlangıç noktaları hizmet etmek sadece listelenmektedir.

Ural grubu

Hanti ve Mansi

Moskova Belediye Başkanı Sergey Sobyanin üyesidir mansiler

Hanti (eskimiş: Ostyaklar) ve Mansi (eskimiş: Voguls) yaşayan Hanti-Mansi Özerk Okrugu , tarihsel "olarak bilinen bir bölgede Yugra içinde" Rusya Komi güney-doğu. 2013 yılına, petrol ve gaz şirketleri zaten Hanti kabilelerin topraklarının büyük bölümünü yerle almıştı. 2014 yılında Hanti-Mansiisk bölgesel parlamento önceden Hanti ve Mansi topluluklarını koruyan mevzuat zayıflamaya devam etti. Kabilelerin izni topraklarını girebilir petrol ve gaz şirketleri önce gerekti. Yarı göçebe ren geyiği besleyen bu halk, Izhemtsi içinde Komi Cumhuriyeti'nin Rusya, sadece batısında Ural dağları , zaten Rus petrol devi reddetmişti LUKOIL petrol arama ve sondaj için kendi topraklarını devralma.

Samoyedler

Daha fazla bilgi: samoyedler

Selkups

Samoyedler şunlardır:

• Kuzey samoyedler
  • Nenets
  • ENETS
  • Nganasan
• Güney samoyedler
  • Selkup
  • Kamasins veya Kamas (ayrı bir etnik grup olarak artık ortadan kalkmıştır)
  • Mator veya motor (ayrı bir etnik grup olarak artık ortadan kalkmıştır)
  • Koibal (ayrı bir etnik grup olarak artık ortadan kalkmıştır)

Yukagir

Yukagir (öz tanımı: одул odul , деткиль detkil ) kişilerdir Doğu Sibirya yaşayan havzanın içinde Kolyma Nehri . Tundra Yukaghirs Alt Kolyma bölgede yaşayan Saha Cumhuriyeti ; Tayga Saha Cumhuriyeti ve Yukarı Kolyma bölgede Yukagirs Srednekansky İlçesi arasında Magadan Oblast . Rus zamanına göre kolonileşme 17. yüzyılda, Yukagir kabile grupları ( Chuvans , Khodyns , Anauls vb) gelen toprakları işgal Lena Nehri ağzına doğru Anadyr Nehri . Yukagirs sayısı nedeniyle 17. ve 19. yüzyıllar arasında azaldı salgın , internecine savaşlarda ve Çarlık sömürge politikası. Yukagirs bazıları var asimile ile Yakutlar , Evens ve Arzu Küçük'le ve Ruslar . Şu Yukagir yaşayan Yakut-Saha Cumhuriyeti ve Çukotka Özerk bölgenin Rusya Federasyonu. Göre 2002 sayımına , bunların toplam sayısı kadar kaydedilen 1.112 den 1.509 kişi oldu 1989 Nüfus Sayımı .

Mongolickonuşan grubu

Ana maddeler: Buryatlar ve Moğollar

Buryat şamanı Olkhon , doğu Sibirya'daki Baykal Gölü

Onları Sibirya büyük etnik azınlık grubu yapar Buryatlar sayısı yaklaşık 436.000. Genelde anavatanları, yoğunlaşmıştır Buryat Cumhuriyeti , bir federal konu hakkındaki Rusya . Bunlar kuzeydeki büyük Moğol grubuz.

Buryatlar dahil olmak üzere Moğol kuzenleriyle birçok gümrük, paylaşan göçebe herding ve dikme kulübe barınak için. Günümüzde Buryatlar çoğunluğu ve çevresinde yaşayan Ulan Ude birçok kırsal daha geleneksel canlı rağmen, cumhuriyetin başkenti. Onların dili denir Buryat .

Türk halkı

Daha fazla bilgi: Sibirya Tatarları

Yakut kadın Yakutsk

İçin en önemli örnekler Sibirya'da Şamanizm'in olan Yakutlar , dolganlar ve Tuvalar .

Çoğu Sibirya Tatarları olan Sünni Müslümanlar .

Tungus grup

Daha fazla bilgi: tunguzlar

Evenks yaşayan Evenk Özerk Okrugu arasında Rusya .

Udege , Ulchs , Evens ve Nanai (aynı zamanda Hezhen olarak da bilinir) da Sibirya yerli halkları olan ve genetik bağlara bilinmektedir Americas Yerli Halk .

"Paleosiberian" grubu

Ana madde: Paleosiberian diller

Dört küçük dil aileleri ve izolatlar , Paleo-Sibirya dilleri birbirine herhangi dilsel ilişki oluşturmak için bilinmemektedir:

1. Chukotko-Kamchatkan ailesi bazen Luoravetlan olarak bilinen içerir Çukçi ve yakın akrabaları, Koryak , Alutor ve Kerek . Itelmen da Kamchadal olarak da bilinir, aynı zamanda uzaktan ilgilidir. Chukchi, Koryak ve Alutor doğu konuşulmaktadır Sibirya binlerce onlarca (Alutor) (Chukchi) içinde numaralandırma topluluklar tarafından. Kerek artık soyu tükenmiş olduğunu ve Itelmen şimdi batı kıyısında, çoğunlukla yaşlı 10'dan az kişi tarafından konuşulmaktadır Kamçatka Yarımadası .

2. Yukagir düşük iki karşılıklı anlaşılmaz çeşitleri konuşulduğu Kolyma ve Indigirka vadileri. Daha iç konuşulan Chuvantsy dahil olmak üzere diğer dilleri ve daha doğuda, şimdi nesli tükendi. Yukagir bazı ilişkili olduğu tarafından düzenlenen Ural dillerini .

3. Ket orta küçük bir dil ailesinin son kurtulan bir Yenisey ve kolları. Son zamanlarda öne sürüldü [1] ile ilişkili olduğu Na-Dene bu hipotez tarihsel dilbilimcilerin arasında karışık eleştiriler ile karşılandı olmasına rağmen, Kuzey Amerika dilleri. Geçmişte, girişimleri onu ilgilidir yapılmıştır Çin-Tibet , Kuzey Kafkas ve Burushaski .

4. Nivkh alt konuşulan Amur havzası ve kuzey yarısında Sakhalin adasında. Bu yeni bir modern literatüre sahiptir ve Nivkhs geçen yüzyılda çalkantılı bir geçmişi yaşadım.

İçin İlişki Amerika Yerlileri

Kranoyarsk Bölgesel Müzesi, Rusya'ya Yerli Sibirya Şaman

Günümüz Sibirya'dan Paleo-Indians genelinde Americas içine geçti düşünülen Beringia 40,000-13,000 arasında yıllar önce kara köprüsü. Bir Georgetown Üniversitesi Çalışma kara köprü üzerinden geçiş olarak birleşerek, Kuzey Amerika Na-Dene dilleri ve Sibirya Yenisey dilleri arasında benzerlik sonuçlandı ileri sürdü Dene-Yenisey dilleri ailesi.

Genetik markerlerin analizi ayrıca yerli insanların iki grup bağlamak için kullanılmaktadır. Çalışmalar hep babalarından gelen oğulları tarafından devralınan Y kromozomu üzerinde belirteçleri bakarak üzerinde duruldu. Haplogroup Q Americas çoğu yerli halklar arasında paylaşılan benzersiz bir mutasyon olduğunu. Çalışmalar Sibirya'nın ketler yılların% 93.8 ve Sibirya'nın selkuplar yılların 66,4% mutasyona sahip olduğunu bulduk. Temel komponent analizi büyük Y- çözünürlüğünde bazı Kuzey Amerika Kızılderililere (Chipewyan ve Cheyenne'e) ve merkezi / güney Sibirya (özellikle keTs, Yakutlar, Selkups ve Altaylarda) bazı nüfus arasında yakın bir genetik ilişkisinin anlaşılacağı kromozom haplogroups. Bu model dağılımı ile kabul mtDNA haplogrouptarafından X , Kuzey Amerika'da bulunan, doğu Sibirya'dan yoktur, ancak güney merkez Sibirya'daki Altais mevcuttur. Kızılderililere arasında güçlü bir bağlantı genetik kanıtlar yerli insanlarla ilgili olan Altay Dağ Sibirya bölgesi.

Kültür ve gümrük

Laminer zırh giydiği ahşap ve kemikler tarafından uygulanan sertleşmiş deri Chukchi , Aleut ve Chugach ( Alutiiq )

Geç lamellar zırh Sibirya'daki yerli halkların giydiği

Krasnoyarsk Bölge Müzesi, Rusya'ya Yerli Sibirya Kano

Yerli Sibirya Müzik Aleti Krasnoyarsk Bölge Müzesi, Rusya'ya, Boğaz Şan ile kullanılabilir

Edebiyat

• Rubcova, ES: Dil ve Folklor Eskimoes arasında, Cilt üzerindeki malzemeleri. Ben, Chaplino Lehçesi. SSCB Bilimler Akademisi , Moskova * Leningrad 1954
• Menovščikov, GA (= Г. А. Меновщиков) (1968). "Popüler Kavramlar, Dini İnançlar ve Asya Eskimoes Ayinleri". Dioszegi, Vilmos olarak. Popüler inançların ve Sibirya'da folklor gelenek . Budapeşte: Ettiği.
• Barüske Heinz: Eskimo Märchen. Eugen Diederichs Verlag, Düsseldorf ve Köln, 1969.
• Merkur, Daniel: Yarım Inuit arasında Şamanizm ve Başlatma / Gizli tehlikesi var. Mukayese Din Acta Universitatis Stockholmiensis / Stockholm çalışmalar. Almqvist ve Wiksell, Stockholm, İsveç, 1985.
• KLEIVAN, I. ve Sonne, B .: Eskimolar / Grönland ve Kanada. (Seri: dinler İkonografi, bölüm VIII / kutup Peoples / fasikül 2). Dini İkonografi • Devlet Üniversitesi Groningen Enstitüsü. EJ Brill, Leiden (Hollanda), 1985 , ISBN  90-04-07160-1 .

Ayrıca bakınız

• Antik Beringian , Sibirya yerli insanlar.
• Sibirya Tarihçesi
• Sibirya Demografi
• Sovyetler Birliği'nin ilk Tüm Birliği Sayımı
• Yerli halk
• Amerika Yerlileri
• etnik grupların listesi
• Orta ve Kuzey Asya'nın nüfus Y-DNA haplogroups
• Pomors
• Kola Norveçliler
• ural dilleri
• Sibirya'da Şamanizm
• Rusya yerli halkların listesi
• Rusya'nın küçük sayılı yerli halkların listesi
• Aşırı Kuzeyin Küçük sayılı yerli halklar

Atıflar

Referanslar

• Batalden Stephen K. (1997). Avrasya'nın Yeni Bağımsız Devletler: Eski Sovyet Cumhuriyetleri El Kitabı . Katılımcı Sandra L. Batalden (ed revize edilmiştir.). Greenwood Publishing Group. ISBN  0897749405 . Alındı 24 Nisan 2014 .
• Bisher Jamie (16 Ocak 2006). Beyaz Terör: Trans-Sibirya Kazak Savaş . Routledge. s. 492. ISBN  1135765952 . Alındı 24 Nisan 2014 .
• Bobrick, Benson (15 Aralık 2002). "Doğu Won Nasıl oldu" . NEW YORK TIMES . Alındı Mayıs 24 2014 .
• Siyah, Jeremy (2008). Savaş ve Dünya: Askeri Güç ve Kıta, 1450-2000 Kaderi . Yale University Press. ISBN  0300147694 . Alındı 24 Nisan 2014 .
• Etkind Alexander (2013). İç Kolonizasyon: Rusya'nın İmparatorluk Deneyim . John Wiley & Sons. ISBN  0745673546 . Alındı 24 Nisan 2014 .
• Forsyth, James (1994). Sibirya Halkları A History: Rusya'nın Kuzey Asya Kolonisi 1581-1990 (resimli, yeni baskı, revize ed.). Cambridge University Press. ISBN  0521477719 . Alındı 24 Nisan 2014 .
• Jack, Zachary Michael, ed. (2008). Halatlar İçinde: Sportswriters Onların Game On alın . Nebraska Basın U. ISBN  0803219075 . Alındı 24 Nisan 2014 .
• Kang Hyeok Hweon (2013). "Büyük kafalar ve Budist Şeytanlar: 1654 ve 1658 Kore tüfek atışı Devrimi ve Kuzey seferleri" .
• Levene, Mark (2005). Ulus Devlet Çağında Soykırımı: Cilt 2: Batı'nın Yükselişi ve Soykırım Coming . IBTauris. ISBN  0857712896 . Alındı 24 Nisan 2014 .
• Mote Victor L. (1998). Sibirya: Apart dünyalar . Sovyet cumhuriyetlere Westview dizisi (gösterilmemiştir ed.). Westview Press. ISBN  0813312981 . Alındı 24 Nisan 2014 .
• Pesterev, V. (2015). Sibirya sınır: korku bölge . (IBG ile birlikte) Royal Geographical Society Londra.
• "Sibirya'da aşiret hakları zayıflamasıyla Ren geyiği çobanları Rus petrol-dev almak" , Survival Uluslararası 2014 13 May , alınan 1 Eylül 2014
• Stephan John J. (1996). Rus Uzak Doğu: A History (yeni baskı ed resimli.). Stanford Üniversitesi Basın. ISBN  0804727015 . Alındı 24 Nisan 2014 .
• Ahşap Alan (15 Nisan 2011). Rusya'nın Frozen Frontier: Sibirya A History ve Rus Uzak Doğu 1581 - 1991 (resimli ed.). A & C Siyah. s. 272. ISBN  034097124X . Alındı 24 Nisan 2014 .
• Condé Nast adlı Gezgin, Cilt 36 . Condé Nast Yayınları. 2001 . Alındı 24 Nisan 2014 .
• Yıllığı . Yerli İşleri Katılımcı Uluslararası Çalışma Grubu. Yerli İşleri Uluslararası Çalışma Grubu. 1992 . Alındı 24 Nisan 2014 .
• Ahşap Alan (15 Nisan 2011). Rusya'nın Frozen Frontier: Sibirya A History ve Rus Uzak Doğu 1581-1991 . A & C Siyah. s. 89-90 . Alındı Eylül 1 2014 .

Dış bağlantılar

• Kuzeyin Yerli Halkların Rus Derneği
• tehlike altındaki dillere UNESCO Kırmızı Kitap: Kuzeydoğu Asya
• Tehlikedeki Ural Peoples
• Net Rusya'nın Azınlık dilleri
• Rus İmparatorluğu halkları Kırmızı Kitabı
• Sibirya Tribes üzerinde Survival Uluslararası sayfası
• Rusya Yerli Halklar tarafından L'auravetl'an Yerli Bilgi Ağı
• (Rusça) В погоне за малыми , azınlıkların tedavisi hakkında bir makale Rus İmparatorluğu , Kommersant -Para, 25 Ekim 2005
• Haritalama Yerli Sibirya: Mekansal Değişimler ve Etnik Gerçekler, 1900-2010. Ivan Sablin & Maria Savelyeva