Güney Sibirya'daki Tuvan şamanları, doğanın ruhlarının kendi ses dünyasını yarattığına inanıyor ve insanların davul sesiyle onlarla iletişim kurmaları mümkün.

Güney Sibirya'daki Tuvan şamanları, doğanın ruhlarının kendi ses dünyasını yarattığına inanıyor ve insanların davul sesiyle onlarla iletişim kurmaları mümkün. Tuva, dünyadaki şamanik mirasın kırılmadığı birkaç yerden biridir. Tuvan şamanları davulu bir yerin ruhlarına selamlarını, isteklerini ve teşekkürlerini iletmek için kullanır. İnsanların tüm doğa ile ilişki kurmasına yardımcı olmak için tasarlanmış manevi bir uygulamadır

Ritüel sırasında Tuva Cumhuriyeti'nden (Güney Sibirya) Şamanlar

Ritüel sırasında Tuva Cumhuriyeti'nden (Güney Sibirya) Şamanlar

Ateş, Tengri (veya Tenger = Baba Gökyüzü, Ebedi Cennet, Gökyüzü-Tanrı) ve Güneş'in torunudur. Kardeşi yıldırım düşüyor. Ateş genel olarak doğum, büyüme, gelişme ve yaşamla ilişkilidir. Ateş Kut (Göksel Bereket), ısınır ve insanları büyütür, ayrılır ayrılmaz ölürüz.
Ateş genellikle kırmızı inek, kırmızı boğa veya horoz ile temsil edilir. Ateş Güneş gibi kabul edilir ve bir evin ortasındaki ocak her ikisi de kadınlarla bağlantılı olduğu için yuvarlaklaştırılır. Ateş dünyayı renklendirir ve şifacı olarak görülür ...
Ateş, klanla ilişkilendirildi, ancak her aile aynı zamanda diğer ailelerinkiyle birleşmiş bir aile Ateşi tuttu. Ocak korundu ve temiz tutuldu, dikkatsiz bir tutum Ateş Ruhu'nun kızmasına ve Yurt / Ger'den (konut) ayrılmasına neden olabilir ...
Ateş bir kadın, Ut-Ana veya Od-Ana, Ana Ateş olarak kişileştirildi. Ut-Ana'nın tüm insanların annesi olduğuna inanılıyordu .

Nenet ren geyiği çoban kampı, Yamal Yarımadası, Kuzeybatı Sibirya (Kuzey Asya)

Nenet ren geyiği çoban kampı, Yamal Yarımadası,
Kuzeybatı Sibirya (Kuzey Asya)

Sibirya kutuplarındaki bu insanlar, türünün sonuncusu olan bir ren geyiği sürüsü stilinin koruyucusudur. Binlerce kilometreden fazla yıllık göç yoluyla, bu insanlar devasa ren geyiği sürülerini kuzeydeki yaz meralarından Kuzey Kutup Dairesi'nin hemen güneyindeki kış meralarına taşıyorlar. Kimse insanları yönlendiren ren geyiği mi yoksa tam tersi mi bilmiyor ...

Nenets, her ikisi de Rusya, Kuzeybatı-Sibirya'nın federal özneleri olan Yamalo-Nenets Özerk Okrugu ve Nenets Özerk Okrugu'nda yaşayan yerli halk.

17. yüzyılda Ruslar Sibirya Hanlığı'nı (Krallığı) yok etmiş ve Batı Sibirya'daki güçlerini dengeliyorlardı. Rus fatihlerinin dehşetine Nenetlerin de katıldığı sürekli ayaklanmalar vardı. Vergi memurlarının karavanlarına baskın düzenlendi ve Rus kalelerine saldırdı ... Ruslardan Nenets ateşli silah ve alkol kullanımını öğrendi.
Hıristiyanlık, 18. yüzyılda Nenets arasında ortaya çıktı. Büyük ölçekli Rus-Ortodoks vaftiz, 1824'ten sonra, özellikle Nenets arasında Hristiyanlığı yaymak için bir misyonun Arkhangelsk Eyaletinde kurulduğu zaman başladı. Bununla bağlantılı olarak, Nenets gençliğini parochial yatılı okullarda eğitme girişimleri vardı.
19. yüzyılda Nenets, bu zamana kadar sadece topraktan yaşayanlar giderek tüccarlara ve sömürge tüccarlarına bağımlı hale geldi. Cezasız olan bu esnaf çay, şeker, un, tütün ve barut gibi temel mallar için muazzam fiyatlara zorladı. Likör tarafından sarhoş olan Nenets, esnaflarla kolayca borçlanıyordu - kaçması kolay olmayan bir pozisyon. Bir Nenets'in babasının ve hatta büyükbabasının borçlarını temizlemek için kürk ödemesi olağandışı değildi.
1870'lerde Rusya Nenetleri kendi siyasi çıkarlarını korumak için kullandı. Nenetlerin bir kısmı, Avrupalı ​​Norveçlileri kutup bölgelerinden uzak tutmak için Novaya Zemlya'ya yerleştirildi.

Eski zamanlardan beri Nenetlerin göç döngüsü ren geyiğininkine bağlıdır. Avcıların ve balıkçıların hayatlarına öncülük ettiler ve kendilerini tundrada varlığa tamamen uyarladılar. Ren geyiği yetiştiriciliğinde daha sonraki uzmanlıkları diğer birçok insan için de değerlidir. Yüzyıllar boyunca topraklarla yaşamanın getirdiği bu deneyim, Sovyet-Rus yönetiminin yıkıcı çabalarına kolayca yol açmadı. Nenets topraklarındaki ilk Sovyet kollektif çiftlikleri 1929'da kuruldu. Ancak kolektivizasyon sadece 20 yıl sonra ideolojik beyin yıkama (militan ateizm, siyasi propaganda) ve yaygın baskı yoluyla tamamlandı. Ren geyiği yetiştiricileri kolektivizasyona karşı silahlı mücadelede bile yükseldi ve Vorkuta kasabasına saldırdı. Ordu, Nenets'i bastırmak için uçak kullandı ..Sovyet-Ruslar 1950'lerde küçük kolektif çiftlikleri birleştirmeye başladıklarında bir atılım gerçekleştirdi. Bu Nenets için sürgünler ve göçebe bir yerden yerleşik bir yaşam biçimine zorla geçiş anlamına geliyordu. Nenetlerin yeniden hesaplanması nispeten basit bir yöntemle aşıldı: Ren geyiği yetiştiriciliğinde doğrudan istihdam edilmeyen Nenets kadınları, çocukları ve yaşlıları zorla köylere yerleşti. Zamanla erkekler ailelerini takip etmek zorunda kaldılar.

1957'de bir hükümet kararnamesi ile kuzey halkları için devlet tarafından kontrol edilen bir sistem kuruldu. Nenet'in doğumundan eğitimini tamamladığı güne kadar devlet gözetiminde olduğu kabul edildi. Bu, yatılı bir okulda, kişinin evinden ve etnik kökeninden uzakta büyümek anlamına geliyordu. Devlet kontrollü beslenme (yani ücretsiz yiyecek içecek, giyim, okul kitapları ve ulaşım) genç nesildeki görev ve sorumluluk duygusunu ve tüm inisiyatifi mahvetti. Okuldan ayrılan bir genç, permafrost üzerindeki bir sera fabrikası kadar çaresiz.

Belirli ihtiyaçları, yerel özellikleri ve ulusal özellikleri kasıtlı olarak göz ardı eden bir Sovyet-Rus tesviye sisteminden çok fazla hasar meydana geldi. Nenets ayrıca bir Sovyet-Rus standart müfredatına göre yürütülen okullarda eğitim görüyor; apartman blokları bir standarda göre inşa edilmiştir; köy salonu müdürü standart reçeteye . göre çalışır. Gıda rasyonları (çay, şeker, un, tereyağı, tütün vb. Satın almak için kuponlar) bile ABD'nin her yerinde aynıydı.

1950'lerden bu yana kimya ve petrol endüstrileri, Neketlerin yaşamı üzerindeki etkilerini - Pechora bölgesinde ve kuzeybatı Sibirya'da Gazprom, Norilsknikel ve diğerleri gibi büyük şirketler baskın bir etkiye sahiptir. Endüstri birincil ve imtiyazlı endişe kaynağıdır ve kendi idari birimlerinin Nenetlerin haklarını koruyamayacağı kanıtlanmıştır. Sanayi patlaması, nüfusun ve doğal yaşam alanının kirliliğinin ciddi bir şekilde artmasına neden oldu. Ortam asit yağmurlarından muzdarip; yosunlarda ve ren geyiği kille ağır metaller birikir d et için insan diyetine girin. Novaya Zemlya üzerindeki nükleer testler, bölge halkının sağlığı ve varlığı için önemli bir tehlikedir.
Endüstriyel tarım Nenets dilinin yerinden edilmesine neden olmuştur - olumsuz demografik durum olumsuz dilsel eğilimlere ve kültüre yol açmaktadır. Ayrıca olağanüstü yüksek ölüm ve intihar oranlarına yol açtı. Nenets'in yaşam beklentisi 45 ila 50 yıldır. Nenetlerin sadece% 41'i ücretli iş buluyor, çoğunlukla vasıfsız işgücü. Yerlilerin ücretleri son yerleşimcilerden ve "cam ruble" den oldukça düşük, yani bir şişe güçlü alkol, tundrada sabit para birimi olarak işlev görüyor ...)

Geleneksel kıyafetli bir Saha ('' Yakut '') çocuğundan Yerli Gülümseme, Saha Cumhuriyeti ('' Yakutia ''), Kuzeydoğu Sibirya

Geleneksel kıyafetli bir Saha ('' Yakut '') çocuğundan Yerli Gülümseme,
Saha Cumhuriyeti ('' Yakutia ''), Kuzeydoğu Sibirya

-Shaha ('' Yakuts ''), Kuzeydoğu Sibirya'ya özgü (yarı-) göçebe bir Türk halkıdır.

Saha ( '' Yakutia '' olarak bilinir) Cumhuriyeti, Kuzeydoğu Sibirya -Çeyrekler Kuzeydoğu Sibirya'nın yerli kabilelerinden biridir, dilleri Altay-Turan dil grubunun Mançu-Tungusik alt dalına aittir ve Türk ve Moğol dilleriyle ilgilidir.

Saha ( '' Yakutia '' olarak bilinir) Cumhuriyeti, Kuzeydoğu Sibirya

-Çeyrekler Kuzeydoğu Sibirya'nın yerli kabilelerinden biridir, dilleri Altay-Turan dil grubunun Mançu-Tungusik alt dalına aittir ve Türk ve Moğol dilleriyle ilgilidir.


Çiftlerin 'gelişmesinde' önemli bir dönüm noktası 17. yüzyılda Ruslarla ilk karşılaşmalarıydı. Bütün Çiftlikler vergilendirildi. Haraçları kürklerde toplamak için çarlık makamları, Çiftlerin aşiret organizasyonundan yararlandılar. Rus Ortodoks Kilisesi, Çiftleri dönüştürmek için çabaladı, ancak Hıristiyanlık sadece nominal olarak kabul edildi ve '' şamanizm '' bugüne kadar hayatta kaldı ...

Tayga'daki Evenks'in hayatı kış avcılığı ve yaz balıkçılığına dayanıyordu ve onların göçebe yaşam tarzı bu döngü ile uyumlu hale getirildi. Ren geyiği yetiştiriciliği, Evenks'in varlığının merkeziydi. Evcilleştirilmiş ren geyiği en önemli taslak ve binici hayvanlardı ve avdaki başarı, bir ailede ren geyiğinin varlığına bağlıydı. Okhotsk Denizi'ndeki Evenk balıkçıları ren geyiği üretmedi ve Baykal'ın ötesinde yaşayan Evenks atlar, develer ve koyun yetiştirdi. Yılda sadece iki kez seyahat ettiler - kışın dağlara ve yaz aylarında bozkırlara. Angara'daki çeşitli yerlerde, Lena'nın üst kısımlarında ve Amur'un kollarında Çiftlikler arazi yetiştirmede başarılı oldular (sebze ve tütün yetiştirdiler). Ayrıca, Evenks tarafından teşvik edilen başka aktiviteler de vardı, ancak hiçbiri avlanmayı desteklemedi.
Evenks son derece geniş bir toprak üzerinde ilerledikçe, çeşitli halklarla tanıştılar ve farklı doğal koşullarla başa çıkmak zorunda kaldılar. Sonuç olarak, genellikle yaşam tarzlarında değişiklik yapmak zorunda kalıyorlardı; örneğin ren geyiği yetiştiriciliğinden vazgeçmek. Birçok durumda, 18. ve 19. yüzyıllarda Evenks yeni diller geliştirdi. Evenk'ın etnik bölgesi sürekli daralmıştır, bunun nedenleri asimilasyon. Bununla birlikte, hala Tungus kültürünü korumuşturlar.

Sovyet Rus yönetiminin ilk yıllarında Evenks, yerel bölgelere kabile konseyleri ve yürütme komiteleri oluşturmak zorunda kaldı. Sovyet ideolojisi "Kırmızı Çadırlar" olarak da adlandırılan propaganda merkezleri tarafından tanıtıldı ve açıklandı. 1927'de Evenks'in bölgesel bazda yeniden düzenlenmesi başladı ve ulusal köy konseyleri, ilçeleri ve bölgeleri kuruldu. 1930'da Krasnoyarsk bölgesinde Evenk Ulusal Bölgesi kuruldu. Şu anda Evenks'in sadece onda biri yaşıyor ve yerel nüfusun% 20.3'ünü oluşturuyor. Aynı yıl kurulan Vitim-Olyokma Ulusal Bölgesi daha sonra tasfiye edildi.

1930'larda kolektivizasyon kampanyası göçebe Çiftlikleri yerleşmeye çalıştı ve insanların dağılımında eşi görülmemiş değişiklikler getirdi. Köy merkezlerinde Rus tipi yeni konutlar ve okullar inşa edildi. Kollektif çiftliklerde ren geyiği yetiştiriciliğine devam etme girişimleri olduğundan özel ren geyiği hayvan sürüsü tugayları oluştu. Bu, erkeklerin uzun süre ailelerinden ayrıldığı anlamına geliyordu. Bunun sonucunda, farklı kuşaklar arasındaki yabancılaşma, gelenek ve özel becerilerin kaybı ile birlikte büyüdü. Aynı zamanda birkaç 'kültür merkezi' açıldı. Tura köyündeki merkez, örneğin bir yatılı okulu da içeriyordu ...

Sibirya'daki diğer bölgelerle karşılaştırıldığında, Evenk Ulusal Bölgesi, istikrarlı bir göçmen akını yaşamasına rağmen, gelişmekte olan petrol endüstrisinin olumsuz etkisinden neredeyse kaçmıştır. Irkutsk ve Chita bölgelerinde ve Habarovsk bölgesinde Evenk'in barışçıl hayatı, Baykal-Amur demiryolu inşaatı tarafından rahatsız edildi. Bu kirlilik, kitlesel ormansızlaşma ve geleneksel avlanma yerlerinin yok olmasına neden oldu ...)

Demir Çağı Mumyası

(Devlet İnziva Yeri Müzesi)

Kültür: Pazyryk

Yer:  Rusya

Tarih: MÖ 4. ila Üçüncü yüzyıllar

Demir Çağı Mumyası

Antik dünyanın en muhteşem dövmelerinden bazıları, Sibirya'nın Altay Dağları'nda bulunan Demir Çağı mumyalarını süsleyen bulunmuştur. Orada, permafrost'a kazılmış bir dizi mezar, bugün Pazyryk Kültürü olarak bilinen göçebe halktan soyluların kalıntılarını korudu. Bu mumyaların derilerinde, hem efsanevi hem de gerçek hayvanları hareket halinde gösteren karmaşık dövmeler vardı: koşmak, kurbanları takip etmek veya bilginlerin “acı pozu” olarak adlandırdığı bir S şeklinde bükmek.

Rus Beşeri Bilimler Üniversitesi Arkeolog Sergey Yatsenko, en sık bulunan hayvanın, kartal gagası ve panter kuyruğu olan vahşi bir keçi şeklini alan bir canavar olduğunu söylüyor. Bu yaratık, mumyaların çoğunun sağ omzunun üst kısmında ortaya çıktı. Sol omuzda Pazyryk halkı bir kaplan veya vahşi bir koç tasvirini sporladı. Savaş için hazır olan bir horoz, soyluların işaretçileri üzerinde sık sık dövüldü ve bir grup keçi veya koç genellikle alt bacakları boyunca yürüdü.

Yatsenko, dönemin Yunan açıklamalarının Avrasya'daki “barbarların” asla halka çıplak ya da yarı çıplak gitmediğini, bu dövmelerin çoğunun muhtemelen başkaları tarafından görülmeyeceğini vurguladı. Neden hep kapalıysa, bu kadar dramatik dövmeler elde etmenin uzun ve acı verici sürecine katlanıyorsunuz? Favori Pazyryk dövmeleri muhtemelen bir şaman olan bir adamın ellerinde bulunan soyut tasarımlar olan Yatsenko, “Bence büyülü koruma için olduklarını söylüyor” diyor. “Bu dövmeler muhtemelen onun ruhsal silahlarıydı.”

Sibirya Mumya BT Tarama Yaralar ve Dövmeler Ortaya Çıkarıyor

ST. PETERSBURG, RUSYA - Sibirya Times Rusya Devlet İnziva Yeri Müzesi'ndeki bilim adamlarının MS üçüncü ve dördüncü yüzyıllar arasında mumyalanmış bir kafa CT taraması yaptığını bildiriyor. 1969 yılında Oglakhty mezar topraklarındaki karaçam kütüklerinden yapılmış bir mezar evinde keşfedilen maskeli mumya başı Sibirya'nın Yenisei Nehri Vadisi'nin Tashtyk kültürü. Müze küratörü Svetlana Pankova, “Bilgisayar taraması diyelim ki üç katmanı görmemize izin verdi - maskenin katmanı, maskesiz yüzün katmanı ve kafatasının katmanı” dedi. Taramada kahverengi saçlı ve siyah çizgili kırmızıya boyanmış alçı ölüm maskesinin altında dikişli bir yara ortaya çıktı. Sol gözden sol kulağa giden skarın, ölümden sonra dikildiği, belki de bir yaranın onarıldığı, böylece maskenin uygun şekilde oturduğu düşünülmektedir. Pankova, mumyanın kafatasının sol tarafında da, beyni çıkarmak ve vücudu gömmek için hazırlamak için ölümden sonra yapıldığı düşünülen bir delik olduğunu söyledi. “Uzman analizi, deliğin keski tipi veya çekiç tipi bir aletle bir dizi darbe ile yapıldığını gösteriyor” diye açıkladı. Tarama ayrıca, ilk olarak bir Tashtyk mumyasında bulunan vücuttaki dövmelerin varlığını da ortaya çıkardı. Sibirya'da ortaya çıkarılan Pazyryk kültürünün mumyalanmış üyelerini süsleyen dövmeler hakkında okumak için " bir Tashtyk mumyasında bulunan ilk kişi. Sibirya'da ortaya çıkarılan Pazyryk kültürünün mumyalanmış üyelerini süsleyen dövmeler hakkında okumak için " bir Tashtyk mumyasında bulunan ilk kişi. Sibirya'da ortaya çıkarılan Pazyryk kültürünün mumyalanmış üyelerini süsleyen dövmeler 

Antik Sibirya Ölüm Maskesinde Koyun Kemikleri Tespit Edildi

                         (Mikhail Vlasenko)


Antik Sibirya Ölüm Maskesinde Koyun Kemikleri Tespit Edildi

NOVOSIBIRSK, RUSYA - Sibirya Times'taki bir rapora göre, Rus Arkeoloji ve Etnografya Enstitüsü'nden Natalia Polosmak ve Nükleer Fizik Enstitüsü'nden Konstantin Kuper tarafından yönetilen bir araştırmacı ekibi, 2000 yıldan uzun bir süre önce Tagar kültürü tarafından hazırlanmış kafa şeklindeki bir heykeli incelemek için floroskopi kullandılar. Genç bir erkeğe benzeyen kil başı, 1968 yılında Doğu Sibirya'da bir Shestakovsky mezar höyüğünde yaklaşık 15 set yakılmış insan kalıntısı arasında keşfedildi. Kafanın arkasındaki kildeki işaretler, belki de bireyin kalıntıları, çim, deri ve huş ağacı kabuğunun geri kalanıyla yapılan bir vücuda bağlandığını gösterir. Ancak yeni çalışma, heykelin içindeki kafatasının bir koça ait olduğunu ortaya koydu. Polosmak, Tagar halkının ölenlerin kalıntılarını geri getiremedikleri takdirde sembolik bir yedek olarak gömmek için bir beden yaratmış olabileceğini ileri sürüyor. “Eve dönmemiş bir kişinin ölüm sonrası yaşamını sağlamanın tek yolu bu olmalı” dedi. Araştırmacı Elga Vadetskaya, ayrıntılı gömme ritüeli tamamlanmadan önce tamamen ayrışmışlarsa, bir koç kafasının adamın kalıntıları yerine kullanılabileceğini ileri sürdü. Sibirya'nın Altay Dağları'nda ortaya çıkarılan dövmeli mumyalar hakkında okumak için " Araştırmacı Elga Vadetskaya, ayrıntılı gömme ritüeli tamamlanmadan önce tamamen ayrışmışlarsa, bir koç başının adamın kalıntıları yerine kullanılabileceğini ileri sürdü. Sibirya'nın Altay Dağları'nda ortaya çıkarılan dövmeli mumyalar hakkında okumak için " Araştırmacı Elga Vadetskaya, ayrıntılı gömme ritüeli tamamlanmadan önce tamamen ayrışmışlarsa, bir koç kafasının adamın kalıntıları yerine kullanılabileceğini ileri sürdü.