Onoğurs

 

Onoğurs

Onogurlar'dı veya Ogurlar (Όνόγουροι, Οὒρωγοι, Οὒγωροι; Onογurs, Ογurs; "on kabile", "kabileler") idi Türki göçebe binicilerimiz içinde gelişti Pontus-Hazar bozkır ve Volga bölgesinde 5. ve 7. yüzyılda arasında ve konuşan Oğhuric dil. Etimoloji Onoğur adı en çok On-Oğur "on Oğurs (boylar)" olarak alınmaktadır. Modern bilim adamları, oğuz ve oğur kabilesinin Türkçe terimlerinin "akrabalık veya akrabalık" anlamına gelen Türkçe * og / uq'tan geldiğini düşünürler . Oq / ogsiz'in "ok" anlamına geldiği gibi, terimler başlangıçta aynı değildi, oğul "yavru, çocuk, oğul", oğuš / uğuš "kabile, klan" ve oğša- / oqša fiili "gibi" anlamına geliyordu , benzer ". Macarca etnik adı , Onogurs (> (H) ungars) kelimesinden türemiştir.

Tarih Onogurlar, İç Asya'da başlayan göçler sonucunda Ponto-Hazar bozkırlarına giren ilk Oğur Türk boylarından biriydi . 10. yüzyıl Movses Kaghankatvatsi , 4. yüzyılın sonlarında kabul edilen, Onogur'larla ilgili olan ve Transkafkasya ve Sasani İmparatorluğu yakınlarında bulunan İran'a baskın düzenleyen " Honk'tan bir Hun" olan Honagur'u kaydetti . Bilim adamları ayrıca Hyōn'ı bu hesapla ilişkilendirir . Göre Priscus'un , 463 yılında temsilcileri Ernak 'ın Saraghurs (Oghur. Sara , 'Beyaz Oghurs'), Oghurs ve Onoghurs İstanbul'da İmparator'a geldi ve onlar tarafından vatanlarına dışına sürülmüş açıkladı Sabirler vardı İç Asya'da Avarlar tarafından saldırıya uğradı . Bu karışık olaylar Oğur kabilelerinin Ting-ling ve Tiele halkıyla akraba olduğunu gösteriyor . Uygurlar - Tokuz Oğuzları ve Oğuz Türklerini de içeren ve başlangıçta Batı Sibirya ve Kazakistan'da bulunan en batıdaki Tiele kabilelerine ait oldukları düşünülmektedir . I Leo Trakya ERNAK hain topraklarını verilen Karadach 'ın Akatziroi kabaca 20. yüzyıl Ukrayna'ya gelen. Onogur Hun Daha sonra kralları Grod dahil Mugel ve Sandilch olan Utigurs karşı bir iç savaşa meşgul edildi kutrigurlar arasında Khinialon . Onogurlar ve Bulgarlar civarında yaşayan Kutrigurlar ve Utigurların kökeni ve karşılıklı ilişkileri belirsiz kabul edilir. Araştırmacılar, Onoğurlar ve Bulgarlar arasındaki birliğin nasıl oluştuğunu belirsiz olarak değerlendiriyorlar ve bunu, birkaç farklı grubun birleştiği uzun bir süreç olarak görüyorlar. Bu süre zarfında Bulgarlar , büyük bir konfederasyonu temsil etmiş olabilirler. Onoğurlar, diğerlerinin yanı sıra Utigurlar ve Kutrigurların kalıntılarıyla birlikte çekirdek kabilelerden birini oluşturdular. Jordanes'in içinde Getica'dan belirtti (551) Hunuguri (Onoghurs olduğuna inanılan) için dikkate değer olduğunu sansarı cilt ticaret. In Ortaçağ'da , sansar derisi darp para için bir yedek olarak kullanılmıştır. Bu aynı zamanda ormanların yakınında yaşadıklarını ve Finno-Ugrian halklarıyla temas halinde olduklarını da gösteriyor. Süryani için Pseudo-Zacharias rhetor sitesindeki Din Geçmişi (. C 555) Batı Avrasya'da kaydeder Avnagur ; (kabul Onoghurs Aunagur) wngwr (Onoğur), WGR (Oghur), göçebe ayrılan tipik ifadeler tarif Dönemin etnografik edebiyatı, " çadırlarda yaşayan, geçimini besi hayvanı ve balık etiyle, vahşi hayvan etiyle ve silahlarıyla (yağma) " ile sağlayan insanlar olarak. 6. ve 7. yüzyıl kaynaklarında Onogurlar'dan (Oğurlar) daha çok Avar ve Göktürk'ün Batı Avrasya'yı fethiyle bağlantılı olarak bahsedilmiştir . 6. yüzyıl Menander Koruyucusu'na göre, " Οὐγούρων liderinin " Kuban Nehri bölgesinde aşağı Don'a kadar olan Türk Yabgu Kağan'ın yetkisi vardı . 7. yüzyılın başlarında Theophylaktos Simokattes , bazı Onoghur şehri Βακάθ'nın yaşamı öncesinde bir depremle yıkıldığını kaydetmiştir . Soğd adı İran Orta Asya civarında bulunan edildi gösterir. İçinde Simokattes Türk Qaγan (Mektubuna Tamgan Emperor) Maurikios karmaşık bir haber kaydedildi: "... Kağan başka bir teşebbüse girdi ve tüm Ὀγώρ'lara boyun eğdirdi . Bu insanlar, sayıları ve tam savaş teçhizatıyla savaş için eğitimleri nedeniyle en güçlülerden (biri). Türklerin "Siyah" deme âdetine sahip oldukları Τίλ nehri buradan akar . Bu halkın en eski reislerine Οὐάρ ve Χουννί denir . " Kağan, o bölümü göre Ouar ( UAR ) ve Khounni ( Hunlar Doğu Avrupa'ya geldi) Onoghurs tarafından zannettiğini vardı barsiller , Sabirler ve orijinal Avarlara diğer kabilelerle, ve bu şekilde UAR ve Hunlar yararlandı durum ve kendilerine Avars demeye başladı. Simokattes ayrıca " Ogor tamamen dibe getirildiğinde, Qaγan kılıcın ısırığına Κὸλχ (Kolx) şefini teslim ettiğinde " Oğurların Türk otoritesine karşı direnişini gösterir. Eğer Alimler düşünün Til olan Kara İtil sonra sözü, (Siyah İtil) yani Volga (Atıl / İtil) Ὀγώρ o İç Asya'da ise, o zaman Uygurları olabilir iken, Oghurs olurdu.

Eski Bulgaristan

Kubrat , 7. yüzyılın ortalarında Eski Büyük Bulgaristan İmparatorluğu altında Onogurları örgütledi. 8. yüzyıldan itibaren Bizans kaynakları, Bulgarlarla yakın bağlantılı olan Onoğurlardan sık sık bahsetmektedir. Agathon (8. yüzyılın başları) Onoghur Bulgarları milleti hakkında yazdı . Nikephoros I (9. yüzyılın başları) Kubrat'ın Onoğundurların efendisi olduğunu kaydetmiştir ; onun çağdaşı Theophanes onlara Onoğundur-Bulgarlar diye değinmiştir . Kubrat, Avarlara karşı başarılı bir şekilde isyan etti ve Onoghundur-Bulgar eyaleti olarak da bilinen Eski Büyük Bulgaristan'ı ( Magna Bulgaristan ) veya Ravenna Kozmografisinde Patria Onoguria'yı kurdu . Konstantin VII (10. yüzyılın ortaları) Bulgarların eskiden kendilerine Onogundurs dediklerini belirtti . Bu ilişki daha önce gibi Ermeni kaynaklar yansımasını buluyordu Ashkharatsuyts atıfta Olxontor Błkar ve 5. yy Tarih tarafından Movses Khorenatsi hakkında 9 yüzyıl yazar ek bir yorumun bulunduğu, Vłĕndur Bułkar kolonisine . Marquart ve Altın ile bu formları bağlı Iġndr ait (* Uluġundur) İbnü'l-Kalbi (c. 820), Vnndur (* Wunundur) ait Hudûd el-âlem (982), Wlndr ait (* Wulundur) El-Mesûdî Belgrad hakkında (10 yüzyıl) ve Macar adı Nándorfehérvár , nndr ait (* Nandur) Gardīzī (11. yüzyıl) ve * Wununtur içinde mektupla tarafından Hazar Kral Joseph . Tüm formlar geç Oghuric'in tipik fonetik değişikliklerini gösterir (protez w- ; o- > wo- , u- , * wu- ).

Notlar Referanslar Maenchen-Helfen, Otto John (1973), Hunların Dünyası: Tarih ve Kültürlerinde Çalışmalar , University of California Press, ISBN 9780520015968 Altın, Peter Benjamin (1992). Türk halklarının tarihine giriş: ortaçağ ve erken modern Avrasya ve Orta Doğu'da etnogenez ve devlet oluşumu . Wiesbaden : Otto Harrassowitz . ISBN 9783447032742 . Karatay, Osman (2003). Kayıp Kabilenin Peşinde: Hırvatlar Ulusunun Kökenleri ve Yapılışı . Ayşe Demiral. ISBN 9789756467077 . Fiedler, Uwe (2008). "Aşağı Tuna bölgesindeki Bulgarlar: Arkeolojik kanıtlar ve mevcut araştırmaların durumu hakkında bir araştırma". Gelen curta, Florin ; Kovalev, Roman (editörler). Ortaçağda Öteki Avrupa: Avarlar, Bulgarlar, Hazarlar ve Kumanlar . Brill. s. 151–236. ISBN 9789004163898 . Altın, Peter B. (2011). Avrasya Bozkırlarının Halkları ve Kültürleri Üzerine Çalışmalar . Editura Academiei Române; Editura Istros a Muzeului Brăilei. ISBN 9789732721520 . Golden, Peter B. (2012)

 

Antik DNA, Sámi ve Finlerin aynı Sibirya genlerini paylaştığını gösteriyor

Yakın zamanda yapılan bir araştırmaya göre, Sibirya'dan Finlandiya'ya kadar çok sayıda gen dolaşmış durumda. Demir Çağı boyunca, Sámi halkına benzer bir genoma sahip insanlar, Finlandiya'da bugüne kıyasla çok daha güneyde yaşadılar.

Finlandiya'nın eski sakinlerinin DNA'sına ilişkin ilk çalışma yayınlandı ve sonuçlar, Sibirya'dan çok sayıda genin Finlandiya'ya ulaştığını gösteriyor.

Sibirya'dan gelen genetik materyal, Kola Yarımadası sakinlerinde yaklaşık 4.000 yıl öncesine kadar bulundu ve daha sonra Finlandiya'ya da yayıldı. Çalışma ayrıca, Sámi'ye genetik olarak benzeyen insanların Finlandiya'da Demir Çağı'nda bile bugün olduğundan çok daha güneyde yaşadığı varsayımını doğruluyor.

Çalışmada karşılaştırılan genetik örnekler, Kola Yarımadası'ndaki 3.500 yıllık bir mezar yerinde ve Finlandiya'nın Güney Ostrobothnia kentindeki Levänluhta'daki 1.500 yıllık göl mezar alanında bulunan insan kemiklerinden toplandı. Tüm örnekler aynı Sibirya genlerini içeriyordu.

Sibirya kökenli hala hissediliyor

Antik DNA, modern popülasyonlarla da karşılaştırıldı. Sibirya kökenleri hala Sámi, Finliler ve Finno-Ugric dil ailesinin diğer popülasyonlarında görülebilir.

Ancak, Avrupa genomu ile karıştırıldı. Tüm Avrupa popülasyonları arasında modern Sámi, Sibirya genomunun en belirgin temsilcileridir. Helsinki ve Turku Üniversiteleri SUGRIGE projesinin başkanı Päivi Onkamo , Sibirya'nın en büyük genetik bileşenine sahip modern insanlar unvanına gelince, bu ayrıcalık Kuzey Sibirya'da yaşayan Nganasan halkına gidiyor ”diyor

Sonuçlar, eski Sibiryalıların ve Bronz ve Demir Çağlarında Finlandiya'da yaşayan toplulukların yaşam alışkanlıkları, dilleri ve kültürlerinin, aralarındaki uzaklığa bakılmaksızın, birbirleriyle aktif temas halinde olabileceği varsayımını mümkün kılıyor. Nüfusun bir kısmı yoğun bir şekilde seyahat etmiş, mevsimsel değişikliklere göre bir yerleşim yerinden diğerine geçerek ticaret yapmış olabilir.

Levänluhta bölgesinde ölenler en çok Sami'ye benziyor

Proje, on bir bireyin kemiklerinden tüm genomu haritalamayı başardı. Kola Yarımadası'nda, 3.500 yıllık bir mezar yerinden altı kişinin kemikleri toplanırken, 18. ve 19. yüzyıldan kalma başka bir yerden iki kişinin kemikleri bulundu. Güney Ostrobothnia'daki Levänluhta bölgesinde bulunan kemikler durumunda, tüm genom üç kişi için haritalandı.

Yakın zamanda yapılan bir araştırmaya göre, Sibirya'dan Finlandiya'ya kadar çok sayıda gen dolaşmış durumda. Demir Çağı boyunca, Sámi halkına benzer bir genoma sahip insanlar, Finlandiya'da bugüne kıyasla çok daha güneyde yaşadılar.

Finlandiya'nın eski sakinlerinin DNA'sına ilişkin ilk çalışma yayınlandı ve sonuçlar, Sibirya'dan çok sayıda genin Finlandiya'ya ulaştığını gösteriyor.

Sibirya'dan gelen genetik materyal, Kola Yarımadası sakinlerinde yaklaşık 4.000 yıl öncesine kadar bulundu ve daha sonra Finlandiya'ya da yayıldı. Çalışma ayrıca, Sámi'ye genetik olarak benzeyen insanların Finlandiya'da Demir Çağı'nda bile bugün olduğundan çok daha güneyde yaşadığı varsayımını doğruluyor.

Çalışmada karşılaştırılan genetik örnekler, Kola Yarımadası'ndaki 3.500 yıllık bir mezar yerinde ve Finlandiya'nın Güney Ostrobothnia kentindeki Levänluhta'daki 1.500 yıllık göl mezar alanında bulunan insan kemiklerinden toplandı. Tüm örnekler aynı Sibirya genlerini içeriyordu.

Sibirya kökenli hala hissediliyor

Antik DNA, modern popülasyonlarla da karşılaştırıldı. Sibirya kökenleri hala Sámi, Finliler ve Finno-Ugric dil ailesinin diğer popülasyonlarında görülebilir.

Ancak, Avrupa genomu ile karıştırıldı. Tüm Avrupa popülasyonları arasında modern Sámi, Sibirya genomunun en belirgin temsilcileridir. Helsinki ve Turku Üniversiteleri SUGRIGE projesinin başkanı Päivi Onkamo , Sibirya'nın en büyük genetik bileşenine sahip modern insanlar unvanına gelince, bu ayrıcalık Kuzey Sibirya'da yaşayan Nganasan halkına gidiyor ”diyor .

Sonuçlar, eski Sibiryalıların ve Bronz ve Demir Çağlarında Finlandiya'da yaşayan toplulukların yaşam alışkanlıkları, dilleri ve kültürlerinin, aralarındaki uzaklığa bakılmaksızın, birbirleriyle aktif temas halinde olabileceği varsayımını mümkün kılıyor. Nüfusun bir kısmı yoğun bir şekilde seyahat etmiş, mevsimsel değişikliklere göre bir yerleşim yerinden diğerine geçerek ticaret yapmış olabilir.

Levänluhta bölgesinde ölenler en çok Sami'ye benziyor

Proje, on bir bireyin kemiklerinden tüm genomu haritalamayı başardı. Kola Yarımadası'nda, 3.500 yıllık bir mezar yerinden altı kişinin kemikleri toplanırken, 18. ve 19. yüzyıldan kalma başka bir yerden iki kişinin kemikleri bulundu. Güney Ostrobothnia'daki Levänluhta bölgesinde bulunan kemikler durumunda, tüm genom üç kişi için haritalandı.

Levänluhta, insan kemikleri korunmuş Finlandiya'daki en eski mezarlık alanlarından biridir. Ölen kişi, o noktada bulunan bir göle gömüldü, bu da kemiklerin neden bu kadar iyi korunduğunu açıklıyor.
Çalışma, yerel halkın bugünkü Sami ile Finlilerden daha yakından akraba olduğunu gösteriyor.

Helsinki Üniversitesi ve Max Planck Bilim Enstitüsü'nde araştırmacı olan Kerttu Majander , " Sámi'ye genetik olarak benzer bir popülasyon bir zamanlar Finlandiya'da modern Sami nüfuslarının yerleşim yerlerinden elde edilemeyecek kadar güneyde yaşadı " diyor . Almanya'da İnsan Tarihi.

Levänluhta projesinin proje yöneticisi olan Helsinki Üniversitesi'nden Dr. Anna Wessman, “Yakın zamanda yayınlanan başka bir araştırmaya göre, Sámi'nin etkisi Levänluhta bölgesinin adlarında gözlemlendi,” diye ekliyor .

Sonuçlar Nature Communications çevrimiçi dergisinde yayınlandı. Araştırma, Helsinki ve Turku Üniversitelerinin eski genleri üzerine SUGRIGE projesi , Levänluhta projesi ve Almanya'daki Max Planck İnsanlık Tarihi Bilimi Enstitüsü arasında insan tarihöncesini incelemeye odaklanan işbirliği ile gerçekleştirildi.

 

_____________________

Thiseas C. Lamnidis, Kerttu Majander, Choongwon Jeong, Elina Salmela, Anna Wessman, Vyacheslav Moiseyev, Valery Khartanovich, Oleg Balanovsky, Matthias Ongyerth, Antje Weihmann, Antti Sajantila, Janet Kelso, Svante Pääbo, Päangivak, Johannes, Wolfgamo, Wolfg Stephan Schiffels. Eski Fennoscandian genomları , Avrupa'daki Sibirya soyunun kökenini ve yayılışını ortaya koymaktadır . Nature Communications Online 2018, DOI: 10.1038 / s41467-018-07483-5

Kerttu Majander

Antik DNA, popülasyon genetiği, antik Finno-Ugrian DNA'sı, SUGRIGE projesi

majander@shh.mpg.de

Päivi Onkamo

Antik DNA, popülasyon genetiği, antik Finno-Ugrian DNA'sı, SUGRIGE projesi

paivi.onkamo@utu.fi

Anna Wessman

Levänluhta projesi

anna.wessman@helsinki.fi

Antti Sajantila

Levänluhta projesi

antti.sajantila@helsinki.fi

Gubaydullah han (1770-1852) Orta Zhuz ' un son han ' ı (1821-1824), Abylay han ' ın torunu. Kazak Uali Han ' ın en büyük oğlu ve halefi. 1821 ' te Kazak Orta Zhuz Astsubayları, Uali Han ' ın büyük oğlu Gubaydullah ' ı seçti. Ancak Kraliyet yönetiminin Kazak bozkırına yönelik planları vardı. 1824 ' te Rus askeri birlik, Gubaydullah han ' ın Çin Büyükelçiliği ile görüşmesi gereken Bayanaul ' a ulaştı. *** Kazak Han gözaltına alındı ve Çin imparatoru tarafından Hanlık onurunu tanımaya zorlandı. Han yetkilisinin ortadan kaldırılmasından sonra aynı yıl Aksakallar tarafından desteklenen Köksetau Bölgesi Kıdemli Sultan seçildi. Zhylgara Baytokyly ve Muset Zhanibek ұly - Argyn-Atygaevskaya ve Ashamaily-Kereyev ' in yardımcıları seçildi. Gubaydullah Sultan, 1825 'te bastırılan Kraliyet' e karşı isyan başlattı. 1825 'te Gubaydullah sürgüne gönderildi ve Kral yönetimi Orta Juz' un planlı kolonileşmesine başladı. Gubaydullah Sibirya Beryozov şehrine gönderildi. Ve sadece 1840 yılında Kenesara Han tarafından (son Kazak Han - Rusya tarafından tanımlanamayan) serbest bırakıldı ve Kazak bozkırına geri döndü. 1852 ' te 82 yaşında öldü. Bu konuda ünlü araştırmacı G.N. Potanin Wali Han ' ın ölümünden sonra Orta Zhuz Kazaklarının Gubaidullu Han ilan edildiğini ancak Han gücünü korumak kraliyet hükümetinin hesaplamasında bulunmadığını yazdı. Gubaydullah tutuklandı ve Beryozov ' da sürgüne götürüldü. Gleb Uspensky ' nin kitabı ′′ Göçebe ve Rus Yerleşimleri ′′ ve P yazısı. 1891 Niva dergisinde boğa: ′′ Hükümetimiz yarbay rütbesi patentli [Rusça] büyük oğlu Uali - Gubaidullah ' a hediyeler gönderdi. Gubaydullah ' ın yazdığı okuma, büyük sultan deniyordu, bu durumu sevmiyordu. Ayrıca, hükümet Kokchetav ' da şehir inşa etmek için arazi talep etti. Ruslar şehri inşa etmek için zorla toprak almak isterlerse sonuçlarının kendileri sorumlu olacaklarını belirterek toprak vermeyi reddetti ve hediyeleri reddetti ". *** Albay C. Zırhlısky, büyükler ve padişahların bir kısmının Korgaljin Gölü 'ndeki endişeli Gubaidulloy' u uzak bozkırlara sürüklediğini doğruluyor. Padişahın kendisine verdiği hediyeleri kabul etmediğini, bu sayede kraliyet yönetiminin politikasına karşı çıkması, zorlu mücadelesi burada tartışılıyor Kazak topraklarını ele geçirme sürecine. Ayrıca Rus yetkilileri, Gubaydullah 'ı Han rütbesinde onaylamak için Orta Zhuz' a başka bir Çin büyükelçiliğinin geleceği haberini aldı. Sibirya yetkilileri buna asla izin vermeyecekti. 1825 ortalarında Gubaydullah bahsini Bayaanaul ' a aktardı. Kitapta ve makalede aşağıdaki etkinliklerin özelliği var. Kazak elitlerinin direnişini beklemeyen kral yönetimi, han ' ı aldatarak tutuklamaya karar verir: "... ancak kurnaz Gubaydullah davetiye çıkmadı ve kraliyet yetkililerine karşı tavizsiz bir mücadele başlattı. O (Gubaydullah), Kenesara ve Nauryzbay ' ın genç kardeşleri Turgay ve Kokchetav ' a liderlik ettiği ordunun bir kısmını değiştirdi ve kendisi Bayanaul ' a yerleşti... Bayanaul ' dan Kenesara ve Nauryzbay ' a destek gönderdi ve takımlarımıza karşı savaşları kontrol etti. Dört ay sonra, Gubaydullah ' ın Kırgız-Kaysac (Kazak) Han ve Çin İmparatorluğu ' nun büyük Prensesi Van-Gunem ' i kabul ettiği belge ile Çin ' den döndü. Kırgız Kaysakların eski geleneğine göre, beyaz kabus üzerine Gubaydullah tahta oturdu. Rus sınır yetkilileri Bayanaul ' a iyi silahlı birlikler gönderdi. Üç taraftan çevrili, Bayanaul Dağları 'nda birkaç savaştan sonra Gubaydulla ve 90' e yakın biyeli tutuklandı ve Tobol Valiliği Beryozov şehrine sürgün edildi. Bu gerçeklere dayanarak Gubaydullah ' ın eylemlerinin hedef alındığı ve iyi düşünüldüğü sonucuna varabilirsiniz. Stratejik hedeflere sahip taktiksel sonuçları göz önünde bulunduran organize silahlı bir karşıtıydı. Bu hareketin temel amacı, devletlerarası ilişkileri çözmeye çalışmak, Kazak halkının çıkarlarını korumaktır. Rus hükümeti, Kazak ulusal elitinin yüzden fazla temsilcisini yakalamak ve sürgün etmek için birlikler gönderdi. Kazak topraklarının bütünlüğünü korumak için güçlendirilmiş eylemler yapan, Kazak devletliğine karşı direnen, Gubaydulla Sultan, Çin devleti ile temas kuran üçüncü tarafın yardımına bile başvuruldu. Rus yetkilileri bu bağlantıların kurulmasına aktif olarak karşı çıktılar. *** Bu olaylar daha ayrıntılı olarak ve Georgi Katanaev ' in yazıtları Sultanların, Abylay Han soyunun isyanını bastırmak için yetkililerin aldığı eylem ve tedbirler hakkında daha fazla bilgi verilmektedir; Gubaydulla, Kaip Gali Ualiev ve Sarzhan, Kenesara Kasymovovov ' un Kenesara ' s Kasymov ' un. G.E. Katanaev Kazak subayıydı ve resmi tarihçi olarak kabul edildi Sibirya kazası. Rusya Federasyonu 'nun Omsk Bölgesi Devlet Arşivi' nin materyallerini yazar olarak inceledi.

 

Gubaydullah han (1770-1852) Orta Zhuz ' un son han ' ı (1821-1824), Abylay han ' ın torunu. Kazak Uali Han ' ın en büyük oğlu ve halefi. 1821 ' te Kazak Orta Zhuz Astsubayları, Uali Han ' ın büyük oğlu Gubaydullah ' ı seçti. Ancak Kraliyet yönetiminin Kazak bozkırına yönelik planları vardı. 1824 ' te Rus askeri birlik, Gubaydullah han ' ın Çin Büyükelçiliği ile görüşmesi gereken Bayanaul ' a ulaştı.

***

Kazak Han gözaltına alındı ve Çin imparatoru tarafından Hanlık onurunu tanımaya zorlandı. Han yetkilisinin ortadan kaldırılmasından sonra aynı yıl Aksakallar tarafından desteklenen Köksetau Bölgesi Kıdemli Sultan seçildi. Zhylgara Baytokyly ve Muset Zhanibek ұly - Argyn-Atygaevskaya ve Ashamaily-Kereyev ' in yardımcıları seçildi. Gubaydullah Sultan, 1825 'te bastırılan Kraliyet' e karşı isyan başlattı. 1825 'te Gubaydullah sürgüne gönderildi ve Kral yönetimi Orta Juz' un planlı kolonileşmesine başladı. Gubaydullah Sibirya Beryozov şehrine gönderildi. Ve sadece 1840 yılında Kenesara Han tarafından (son Kazak Han - Rusya tarafından tanımlanamayan) serbest bırakıldı ve Kazak bozkırına geri döndü. 1852 ' te 82 yaşında öldü.

Bu konuda ünlü araştırmacı G.N. Potanin Wali Han ' ın ölümünden sonra Orta Zhuz Kazaklarının Gubaidullu Han ilan edildiğini ancak Han gücünü korumak kraliyet hükümetinin hesaplamasında bulunmadığını yazdı. Gubaydullah tutuklandı ve Beryozov ' da sürgüne götürüldü. Gleb Uspensky ' nin kitabı ′′ Göçebe ve Rus Yerleşimleri ′′ ve P yazısı. 1891 Niva dergisinde boğa: ′′ Hükümetimiz yarbay rütbesi patentli [Rusça] büyük oğlu Uali - Gubaidullah ' a hediyeler gönderdi. Gubaydullah ' ın yazdığı okuma, büyük sultan deniyordu, bu durumu sevmiyordu. Ayrıca, hükümet Kokchetav ' da şehir inşa etmek için arazi talep etti. Ruslar şehri inşa etmek için zorla toprak almak isterlerse sonuçlarının kendileri sorumlu olacaklarını belirterek toprak vermeyi reddetti ve hediyeleri reddetti ".

***

Albay C. Zırhlısky, büyükler ve padişahların bir kısmının Korgaljin Gölü 'ndeki endişeli Gubaidulloy' u uzak bozkırlara sürüklediğini doğruluyor. Padişahın kendisine verdiği hediyeleri kabul etmediğini, bu sayede kraliyet yönetiminin politikasına karşı çıkması, zorlu mücadelesi burada tartışılıyor Kazak topraklarını ele geçirme sürecine. Ayrıca Rus yetkilileri, Gubaydullah 'ı Han rütbesinde onaylamak için Orta Zhuz' a başka bir Çin büyükelçiliğinin geleceği haberini aldı. Sibirya yetkilileri buna asla izin vermeyecekti. 1825 ortalarında Gubaydullah bahsini Bayaanaul ' a aktardı. Kitapta ve makalede aşağıdaki etkinliklerin özelliği var. Kazak elitlerinin direnişini beklemeyen kral yönetimi, han ' ı aldatarak tutuklamaya karar verir:

"... ancak kurnaz Gubaydullah davetiye çıkmadı ve kraliyet yetkililerine karşı tavizsiz bir mücadele başlattı. O (Gubaydullah), Kenesara ve Nauryzbay ' ın genç kardeşleri Turgay ve Kokchetav ' a liderlik ettiği ordunun bir kısmını değiştirdi ve kendisi Bayanaul ' a yerleşti... Bayanaul ' dan Kenesara ve Nauryzbay ' a destek gönderdi ve takımlarımıza karşı savaşları kontrol etti. Dört ay sonra, Gubaydullah ' ın Kırgız-Kaysac (Kazak) Han ve Çin İmparatorluğu ' nun büyük Prensesi Van-Gunem ' i kabul ettiği belge ile Çin ' den döndü. Kırgız Kaysakların eski geleneğine göre, beyaz kabus üzerine Gubaydullah tahta oturdu. Rus sınır yetkilileri Bayanaul ' a iyi silahlı birlikler gönderdi. Üç taraftan çevrili, Bayanaul Dağları 'nda birkaç savaştan sonra Gubaydulla ve 90' e yakın biyeli tutuklandı ve Tobol Valiliği Beryozov şehrine sürgün edildi.

Bu gerçeklere dayanarak Gubaydullah ' ın eylemlerinin hedef alındığı ve iyi düşünüldüğü sonucuna varabilirsiniz. Stratejik hedeflere sahip taktiksel sonuçları göz önünde bulunduran organize silahlı bir karşıtıydı. Bu hareketin temel amacı, devletlerarası ilişkileri çözmeye çalışmak, Kazak halkının çıkarlarını korumaktır. Rus hükümeti, Kazak ulusal elitinin yüzden fazla temsilcisini yakalamak ve sürgün etmek için birlikler gönderdi. Kazak topraklarının bütünlüğünü korumak için güçlendirilmiş eylemler yapan, Kazak devletliğine karşı direnen, Gubaydulla Sultan, Çin devleti ile temas kuran üçüncü tarafın yardımına bile başvuruldu. Rus yetkilileri bu bağlantıların kurulmasına aktif olarak karşı çıktılar.

***

Bu olaylar daha ayrıntılı olarak ve Georgi Katanaev ' in yazıtları Sultanların, Abylay Han soyunun isyanını bastırmak için yetkililerin aldığı eylem ve tedbirler hakkında daha fazla bilgi verilmektedir; Gubaydulla, Kaip Gali Ualiev ve Sarzhan, Kenesara Kasymovovov ' un Kenesara ' s Kasymov ' un. G.E. Katanaev Kazak subayıydı ve resmi tarihçi olarak kabul edildi Sibirya kazası. Rusya Federasyonu 'nun Omsk Bölgesi Devlet Arşivi' nin materyallerini yazar olarak inceledi.

İlk kadın Kırgız Lejyonu efsanesi

 

İlk kadın Kırgız Lejyonu efsanesi

Bu efsane, Kırgız folklorunda yaklaşık yüzyılın ortalarında Kırgız kabilelerinin

Tian-Shanya Vadisi ' nden Yenisea nehrinin dağlık bölgelerine toplu taşınması başladı.

***

Bu bakış açısı, S.G. Klashtorny, A.M. Mokeeva, V.P. Mochorin ' in ortak çalışmasında açıklandı. Burada Tian-Shanya dağının birinde, modern Atbaşhyn bölgesindeki resimli vadide bulunan bir cherik kabilesi yerleşti, bu da ′′ savaşçı, ortak ′′ anlamına geliyor. Cherik kabile birçok küçük doğumları birleştiriyor. Antik Çin 'de ′′ çerik ′′ kelimesi ′′ asker ′′ anlamına geliyordu, sonra Moğol diline geçti ve sonra zaten Kırgızca' ya, Kırgız kabilesinin liderlerinden birinin adı olarak. Ve daha sonra bu liderin adı ve tüm kabile ′′ çerik ′′ oldu.

Zor ve zor bir yıl, sert, karsız kış ve çırpınan (kyr. Ürkütücü - beslemeden büyükbaş hayvan düşüşü). Kabile reisi (kyr., Türk) çekilen acıdan hasta oldu. - bek, koş, bik, biy, biy, bey, bəy, bəy - bəy - orta doğu ve orta asya ' da bazı halklarda soylu başlık, ayrıcalıklı nüfus kategorisi, kabile reisi) ve burada başka bir saldırı - barymta (kyr., İst. Baranta - komşu kabilelerin sığır hırsızlığı için baskın). Kabile erkek nüfusunun azlığı nedeniyle savunmacıları işgalcilere karşı koyamadı. Ve sonra bu kabilenin tüm üyelerinin Begayim adını verdiği beka karısı, bir kadın takımı kurmayı önerdi.

Begayym tüm kadınları kendi yurtlarında topladı ve toplandıklarında şöyle dedi:

Sevgili kadınlar! Bu büyük kazadan sonra hayatımızın nasıl olduğunu hepiniz biliyorsunuz. Kalmak savaşlarında birçok erkekimiz öldü ve kış ürkütücü hayvanlarımızın parçalarını aldı. Komşularımız da ürpertici ve onları bizim sığırlarımızla doldurmaya karar verdiler. Yardım bekleyecek bir yerimiz yok ve kızlarımız ve genç kadınlarımız için kendi öz koruma ekibimizi kurmayı öneriyorum. Örnek alacağımız birileri var. Hepiniz kahraman kızımız Zhanyl Myrza ' yı hatırlarsınız.

***

Tam olarak kadın kadrosunun temeli, daha sonra yerel akınlar tarafından bulunan efsanevi zengin kız Zhanyl Myrza ' nın efsanevi kızının fahişeleri hakkında eski destansı hikayelerden biri: Togolokom Moldo, A. Chorobayev, Y. Abdyrahmanov ve M. Musulmankulov, kahramanca destansı eserlerin küçük biçimi olarak yeni bir lad ' a aktarıldı - şiir. M seçeneğinde. Kırgız Noygut kabilesinden çıkan Müslümankulova, bebeklikten Zhanyl kızı, 12 yaşında soğan çekmeyi, berkut ve tazılarla avlanmayı öğrendi. Bir nişancı olarak ünlü oldu, 16 yaşında kırk jigitten bir arkadaşa liderlik etti ve halkını savundu, düşmanlarını yendi ve bu zamandan itibaren Noygutlar topraklarının etrafında dolaştı.

Güçlü, becerikli, cesur, cesur, halkını düşmanlarından koruyan, özgürlüğüne ve onuruna saldıranları şiddetle cezalandırdı. Olağanüstü fiziksel gücü, lider ve komutanın organizasyon yetenekleriyle birleşti. Söylemede özgürlük ve bağımsızlık halkın idealleri, barışçıl yaşam hayalleri, vatan savunmasında gösterilen kahramanlıklar ifade edildi. Çerik kabilesinin erkek nüfusu hızla azalsa da, uzun süreli doğum çatışmalarında ölen akrabalarının silahları, kadınlar lejyonuna devredildi. Bu lejyonun komutası Begayim tarafından üstlendi. Manas ' ın (choro) arkadaşıyla benzerlik göstergesi, komutanlar tarafından yönetilen 4 bölüme ayrılan 40 kişi olarak kadro sayısı belirlendi.

***

Çocukluğundan beri neredeyse tüm kızlar ve genç kadınlar at sürmek için eğitildi ve birçok kişi de savaş sanatını çok iyi biliyordu, bu yüzden bu kadınlardan bir askeri birlik kurma görevi oldukça başarılıydı. Düşmanlarla ilk silahlı savaş hayvan işgalcileri cezalandırıldı. Kadın takımı şüphelenmeyen korumalara saldırdı ve çalınan tüm hayvanları aldılar. Ardından bir ekip, yerleşimciler tarafından tüm bölgeyi keşif yaptı, düşmanların saldırısına uğrayabileceği yerler belirlendi ve bu yerlerde askeri güvenlik görevlileri sergilendi. Ve bu saatten sonra kimse Cherik kabilesinin barışçıl köylerine ve onun doğum birimlerine saldırmaya cesaret edemedi ve Atbashyn ilçesinin tüm bölgesine barış ve düzen kuruldu.

Yazan: Yuri Belyakov

KAFKASYA' İSFAHANDA KARAPAPAKH AŞİRETİ KAZAK..

 

KAFKASYA' İSFAHANDA KARAPAPAKH AŞİRETİ KAZAK..

___17. yüzyılda Kafkasya'dan İsfahan'a seyahat eden Fransız gezgin Jean Chardin (1643-1713), gezi notlarını 1711'de Amsterdam'da bir kitap halinde yayınladı.

"Paris'ten İsfahan'a Seyahat" başlıklı bu kitapta Karapapakh aşireti Kazak hakında şöyle yazıyor: "Dilijan şehri ve onu çevreleyen 6 ley (1 ley - 4.444 km - F.G.) bölgesinin tamamı (Dilijan'ı kuzey, güney, batı ve doğudan çevreleyen) ) Gamchi Han'a aitti ve Kazakların ülkesi olarak anılıyordu ... Karapapakh Kazak'ın nüfusu gururlu ve sert insanlardan oluşuyor..

______Hazar Denizi'nin kuzeydoğusunda yaşayan Kazak kabilelerinden geliyorlar ”[10, s.20].

Kazak kabilesi klanlara ayrılmıştır: ayrumlu, gafarly, salahli, garajaly, sefikurt, alpout, sarashly, jafarly, gizil khazhily, boyuk chobankere, demirchili, shadyly, chakarly, codekli, shikhly (sheikhlar), vb.

Irak Selçukluları (1118-1194)

 

Irak Selçukluları (1118-1194)

Irak Selçukluları’nın ilk hükümdarı Mahmûd b. Muhammed Tapar, İsfahan’da tahta çıkarıldığında (511/1118) on dört yaşındaydı ve iyi bir tahsil görmüştü. Mahmud gençliği yanında dirayetli vezir ve emîrlere sahip olmadığından kardeşlerinin isyanlarıyla karşılaştı. Bu isyanlar bastırıldıysa da amcası Horasan Hükümdarı Sultan Sencer ile Sâve’de yapılan savaş Mahmud’un yenilgisiyle sonuçlandı (2 Cemâziyelâhir 513 / 10 Eylül 1119). Sultan Sencer, Sâve galibiyetinden sonra Mahmud’u kendine tâbi kıldı; Mâzenderan, Taberistan, Kūmis, Damgan ve Rey bölgelerini kendi ülkesine kattı. Sâve, Âbe, Kazvin, Zencan, Ebher ve daha birçok yeri Sultan Mahmud’un kardeşi Tuğrul’a, Fars ile Hûzistan ve İsfahan yöresinin yarısını diğer kardeşi Selçuk’a tahsis etti; böylece yeğeni Sultan Mahmud’u iyice zayıf bir duruma düşürmüş oldu. Musul ile Azerbaycan’da bazı yerler Mahmud’un kardeşlerinden Mesud’un elindeydi.

Halife Müsterşid-Billâh, Sultan Mahmud’un zayıflığından faydalanarak müstakil şekilde Irak’a sahip olmak için faaliyet göstermeye, Alparslan’dan Mahmud’a kadar geçen süre içinde herhangi bir harekette bulunmayan Gürcüler de Kıpçak (Kıfçak) Türkleri ile ittifak ederek İslâm topraklarına akınlar yapmaya başladılar. Gürcüler 514 (1120) yılında, Kıpçaklar’la birlikte Tiflis’e yakın bir yerde başlarında Arrân Meliki Tuğrul, atabegi Gündoğdu, Artuklu İlgazi, Mezyedî Emîri Dübeys b. Sadaka’nın bulunduğu Türk ordusunu ağır bir yenilgiye uğrattılar ve Tiflis’i ele geçirip korkunç bir şekilde yağmaladılar (515/1121). Sultan Mahmud bölge halkından gelen şikâyetler üzerine sefere çıkmak zorunda kaldı. Savaştan önceki gece Kıpçaklar’la aralarında kavga çıktığı için Gürcüler savaş meydanından bozguna uğramış gibi çekildiler (Cemâziyelevvel 517 / Temmuz 1123), dolayısıyla Gürcüler takip edilmeden geri dönüldü.

525 (1131) yılında vefat eden Sultan Mahmud iyi kalpli bir hükümdar olmakla birlikte dirayetsizliği yüzünden hiçbir meseleyi halledemedi. Yerine vezir ve atabeg Aksungur el-Ahmedîlî tarafından oğlu Dâvud geçirildi. Irâk-ı Acem ve Azerbaycan’da Dâvud için hutbe okunduysa da bu çok devam etmedi. Sultan Sencer’in Rey’e yönelmesi üzerine Sultan Mahmud’un kardeşleri Melik Mesud ve Selçuk Şah ile halife arasında Bağdat’ta bir ittifak kuruldu. Buna göre başarılı olunduğu takdirde Mesud sultan, Selçuk Şah veliaht olacak ve Irak halifenin vekilleri tarafından idare edilecekti. Mesud ve Selçuk Şah amcalarıyla yapılacak savaşta en çok Emîr Karaca’ya güveniyordu. Sultan Sencer, kendisiyle savaşmaktan çekinerek Azerbaycan’a gitmekte olan yeğenlerini Dînever yakınlarında bozguna uğrattı (8 Receb 526 / 25 Mayıs 1132). Mesud’u çağırıp ona merkezi Gence olan Arrân’ı verdi, Mesud’un kardeşi Tuğrul’u Irak Selçuklu tahtına geçirdikten sonra Horasan’a döndü. Mücadeleyi sürdüren Mesud, bir ara Hemedan’da hükümdarlık tahtını elde ettikten sonra Tuğrul’un vefatı üzerine onun yerine geçti (Muharrem 529 / Kasım 1134). Ardından Halife Müsterşid-Billâh hizmetine giren Selçuklu emîrlerine güvenerek Mesud’un üzerine yürüdü. Fakat bu emîrlerin muharebe vuku bulacağı sırada hükümdarlarının tarafına geçmesi üzerine esir düştü ve çok geçmeden Bâtınîler tarafından öldürüldü. Sultan Mesud, kendisine tahakküm etmek isteyen emîrleri ortadan kaldırdıktan (542/1147) sonra güçlü bir hükümdar olarak saltanat sürdü ve 1 Receb 547 (2 Ekim 1152) tarihinde vefat etti. İbnü’l-Esîr, Sultan Mesud’un son büyük Selçuklu hükümdarı olduğunu, ondan sonra Selçuklular’ın bayrağını kaldıran olmadığını söyler.

Sultan Mesud’dan sonra Sultan Mahmud’un oğlu Melikşah tahta çıkarıldı. Fakat hükümdarlık yapacak kabiliyete sahip bulunmadığı anlaşılınca yerine ağabeyi Muhammed geçirildi. Muhammed de hastalıklı olduğundan genç yaşta öldü (554/1159). Bunun üzerine emîrler Muhammed Tapar’ın hayatta kalan tek oğlu Süleyman Şah’ı tahta çıkardılar. Süleyman Şah da Melikşah gibi kabiliyetsiz olduğu için bazı emîrler, o sırada Arrân ile Azerbaycan’da bazı yerlere hükmeden ve Şemseddin İldeniz’in yanında bulunan Sultan Tuğrul’un oğlu Arslanşah’ı tahta çıkarmak için harekete geçtiler. Arslanşah tahta çıkarıldı (556/1161), İldeniz de onun atabegi oldu. Böylece Irak Selçukluları tarihinde atabeglik devri başladı. İldeniz ile oğlu ve halefi Cihan Pehlivan Muhammed zamanında halk rahat bir dönem geçirdi. Cihan Pehlivan, Arslanşah’ın ölümü üzerine yerine çocuk yaştaki oğlu II. Tuğrul’u getirdi ve II. Tuğrul’un saltanatının ilk yıllarında Eyyûbîler’le nüfuz mücadelesine girişti, ancak Selâhaddîn-i Eyyûbî karşısında başarılı olamadı. Onun ölümü üzerine atabeglik makamına kardeşi Kızılarslan Osman getirildi (581/1186). Atabeglerin tahakkümünden bıkmış olan Sultan II. Tuğrul, Kızılarslan ile mücadeleye giriştiyse de başarılı olamadı ve bir kalede hapsedildi. Kızılarslan’ın öldürülmesinden sonra hapisten çıkarılan II. Tuğrul (588/1192), bu defa Irak Selçuklu topraklarında gözü olan Hârizmşah Alâeddin Tekiş ile savaşmak zorunda kaldı. Abbâsî Halifesi Nâsır-Lidînillâh da onu Selçuklular’a karşı savaşa teşvik etmekteydi. Rey şehri yakınlarında meydana gelen savaşta yenilen II. Tuğrul öldürüldü (590/1194). Böylece Irak Selçukluları tarih sahnesinden çekilmiş oldu.

Salih Yılmaz. Karakalpak Türkleri tarihi (2006)

 

https://www.avetruthbooks.com/wp-content/uploads/2021/02/salih-y%C4%B1lmaz.-karakalpak-t%C3%BCrkleri-tarihi-2006.pdf